terug naar home

Ondernemers
Op deze pagina de rijkste [Bossche /Brabantse] ondernemers] en berichten over ondernemers, zoals die van Hartje Den Bosch.Vier weken na de opening  van deze pagina [9 september 2002]  startte [9 november 2002] het Brabants Dagblad met een wekelijkse bijlage met als kop 'Ondernemers'. Daar worden naast de economische ontwikkelingen, wel de omzetten van die ondernemers, maar niet hun kapitaal vermeld. 

Hartje Den Bosch [inkl. Straatverlichting]

Zuiderpark parkeergarage -20 januari 2006

Nieuwe eigenaar 'Kasteeltje Valk' [bij Merks] 3 april 2008.

Artikel De RIJKSTEN  is overgezet naar nieuwe site[ juni 2009]

Sjoerd Kooistra  

Eindelijk akkoor feestverlichting / den bosch,  13 juli 2006.

Le Robinet verhuisd

Hein den Doop overleden [17 januari 2004]

Nieuwe Bossche rangorde 

Zakennieuws/berichten

Hommeles ondernemers -gemeente  -25 mei 2004

Brief over inconsequent beleid rond uithangborden [26-8-2003]

Voorspellingen economie door ondernemers

Den Bosch aantrekkelijk als uitgaansstad?

Reactie Tiny Bertrums

kruideniersmentaliteit

    Ondernemerskapitaal

    Transactie met kasteeltjes [9 augustus 2003]

1. 25 jaar Hartje Den Bosch

    Historie Hartje Den Bosch

2. Namenlijst ondernemers:

Brus

Cooijmans [tevens Zuidwal 11]

    Cooijmans vertrekt uit Den Bosch 23 augustus 2004

Crescendo  

Wim Dik

Hein den Doop

Wouter van den Eijnden

Jos Geerts  [Mubavi] 

Groenewoud ga naar pagina Groenewoud

de Haas over de Bossche Caranza Ted de Haas is een aparte pagina opgesteld klik op Haas

Van Ham  Jac

Heijmans

Bert Kersten

Kooistra [Kooistra's vermogen door Quote] 

Koster

Van Lanschot

Liefvoort van de 

Dirk Lips

 Marggraff [aparte pagina over Ewald Marggraff klik op Marggraff]

 Van Meesen Hans [u gaat naar aparte pagina's over Hans van Meesen  ]

Merks [in onderzoek]

             Aanpak Fort Sint Anthonie -4 oktober 2005

Van der Miessen

Slippens

Stienstra [u gaat naar aparte pagina over Jacques Stienstra]

Van der Valk

Geert van de Ven [Appèl] [u gaat naar pagina Berenbijt]

Gebr Van Wanrooij

Joop van Zantvoort

Nog meer rijken

=========================   

Le Robinet verhuisd

Op de plek van Le Robinet is een Design-D winkel gekomen.

Het nieuwe pand in de Sint Jansstraat van Le Robinet, dewijnhandel, proeflokaal is verhuisd van de Kruisstraat naar deze nieuwbouw in en op de hoek van de Sint Jansstraat met de Sint Janssingel. foto © gerard monté, 15 februari 2004

Hein den Doop overleden
Zaterdag 17 januari 2004 is in zijn woonplaats Antwerpen Hein den Doop overleden.  De begrafenis heeft plaats op woensdag 21 januari 2004/11.00 uur  in de Sint Joriskerk in Antwerpen. zie Hein den Doop  voor achtegrond

>>>Site van Hartje Den Bosch www.beleefs-hertogenbosch.nl

Zuiderpark –meer definitief- als parkeergarage/ den bosch, 18 januari 2006.

Het Zuiderpark dient omgebouwd te worden tot een beter park inclusief een ondergrondse parkeergarage. Dat zei Tiny Bertrums, voorzitter van de Ondernemersvereniging Hartje ’s-Hertogenbosch in zijn nieuwjaarstoespraak [16 januari 2006].Het voorstel is al eerder gelanceerd, maar er zijn nu redenen die het actueel maken:  de aanleg van de parkeergarage Hekellaan gaat waarschijnlijk niet door en de Parade wordt volgend jaar auto vrij. Dat daagt Bertrums uit zijn voorstel nu meer concreet te doen. Als dan toch niet voor de Hekellaan wordt gekozen verlicht de locatie Zuiderpark als parkeergarage de nogal complexe verkeersverlopen. Bovendien maakt het een transferium overbodig. Er is ook geen busvervoer nodig. De bezoekers naar de binnenstad kunnen rechtstreeks, vanuit het park, via automatische loopbanen [zoals op Schiphol] de binnenstad bereiken. Dat alles werkt verkeersarm, aldus Bertrums.

Na de bouw van de garage kan het Zuiderpark zelf worden opgeknapt door het te verhogen zodat het watervrij wordt en daardoor zijn functies als verblijfs - en evenementenpark terugkrijgt. © paul kriele, www.bastion-oranje.nl/41.htm [pagina Zuid en parkeergarage Hekellaan] 

------------------------

Pendelbusje volgt uit winkeliers-Brabanthallenafspraken/ den bosch, 18 november 2005.

  De Brabanthallen en de Ondernemersvereniging Hartje ’s-Hertogenbosch hebben afspraken [convenant] gemaakt die wederzijdse  belangen betreffen, zoals de beurzen, de tijden van verkopingen in de Brabanthallen, de verkoping van - voor winkeliers - branchegevoelige artikelen, en ook over de detailorganisatie van winkeliers. De laatste voelden zich enige jaren terug, bij een verkoop van woningtextiel, en vorig jaar ook weer [Kruidvatverkoping] in haar economische positie aangetast. Uit het daaruit ontstane overleg, is het  vandaag getekende convenant voortgekomen. De ondertekening is al uniek, maar ook het feit dat partijen in goed overleg en goede harmonie  tot afspraken zijn gekomen.

Een pendelbusje [16 personen], dat komend voorjaar [Huishoudbeurs] voor het eerst om het kwartier gaat rijden tussen de Brabanthallen en de Markt, is een van de afspraken uit dat convenant. Het initiatief van het busje komt van de winkeliers die bezoekers aan beurzen langer in de stad wil houden. Het rijdt buiten de openbaar vervoerregeling en buiten de Transferia-afspraken om. Maar Hartje ‘s-Hertogenbosch is nog wel met de Provincie in overleg om dit initiatief in te passen in de Transferia-faciliteiten. Een ander afspraak is, dat de Brabanthallen geen verkopingen houdt in de topwinkeltijden, ofwel niet in de maanden november en december.

-/© paul kriele, www.bastion-oranje.nl 

Uitslag prijsvraag Winkeliers-vestingstad/den bosch, 6 september 2005..

Gisteren heeft Tiny Bertrums als voorzitter van de ondernemersvereniging Hartje Den Bosch de winnaars bekend gemaakt van de prijsvraag ‘Beleef ’s-Hertogenbosch’. Die werd afgelopen zomer georganiseerd samen met de stichting Vestingwerken. De beantwoording  betrof een slagzin: ‘Waarom ik graag in de stad ‘s–Hertogenbosch winkel’ en de vraag hoe de stad vóór 1600 ook wel genoemd werd: moerasdraak. Van de 100.000 formulieren kwamen er circa 3.000 terug. De inzenders, van wie er opvallend veel uit Limburg kwamen, toonden een opvallende creativiteit, aldus Bertrums. De medeorganisator reikte aan 7 van de 25  winnaars een prijs uit. Dat liep van cadeaubonnen, kaartjes voor de Taptoe [Brabanthallen] of een Binnendiezeconcert, tot geschenken van Bloemisterij Monique de Kleijn, Hema, Bijenkorf, Biggles [Vughterstraat 54] en D’Arothsian [Vismarkt].

Feestprogram Hartje Den Bosch -[Nieuwsbrief Bastion Oranje, 18 juli 2003]   

>>>Site van Hartje Den Bosch www.beleefs-hertogenbosch.nl

De 25-jarige Ondernemersvereniging Hartje Den Bosch heeft voor zaterdag 20 september allerlei activiteiten opgezet van muziek [zang-swing-fanfare] tot theater.
De musea [NbM en Oeteldonks Gemintemuzejum] haken ook op de viering in met op de viering afgestemde expo’s:  monsters en fabels [Brabants Museum].
De Muzerije heeft uiteenlopende activiteiten van muziek tot dans, binnen en buiten, opgezet.
Het Burg. Loeffplein brengt publieksgerichte attracties waaronder een modeshow.
Op Kerkplein en andere locaties [Hinthamerpromenda/straat, Fonteinplein, Jacobsplein, Lombardje, Arena en Vughterstraat] zijn muziekoptredens [Heineken/ ’s-Hertogenbosch Muziekkorps, Barbershopsingers en de Liederentafel] te zien.
In de Azijnfabriek is van half 2- 3 uur een optreden van de senioren muziekvereniging en vanaf 4 uur een pianoconcert.
Op die zaterdag zijn alle drie transferia gratis te gebruiken .   

Historie Hartje Den Bosch

Aanvankelijk kende de stad een City Federatie. Dat was een overkoepelende ondernemersvereniging. Hartje Den Bosch bundelde, als onderdeel van die Federatie,  'de ondernemers uit de binnenstad in engere zin', zoals voorzitter van het Zakencentrum Tony Rademaker het in een ontmoeting met een gemeentelijke deputatie toelichtte [20 oktober 1978].
Eind jaren zeventig plande de gemeente de Markttraverse af te gaan sluiten om niet-bestemmingsverkeer te kunnen weren. In die ontmoeitng met onder meer wethouder Ton Lensen,  werd nog eens gememoreerd dat het Bossche Zakencentrum, ook een club van ondernemers rond de Markt, uit protest tegen die afsluiting van de Markttraverse, zwarte vlaggen uithingen [september 1977]. 
Het Zakencentrum dateert van 18 maart 1978. 

Op 24 september 1984 werd door alle verenigingen aangesloten bij de Cityfederatie over de plannen  vergaderd om te komen tot een nieuwe Vereniging Cityfederatie Den Bosch, die alle winkeliersverenigingen moest gaan vertegenwoordigen. Initiatiefnemer was wijlen Henk van der Ven, de voorzitter van  Hartje Den Bosch

Samenwerken was een nobel streven van deze zakenman van Hartje Den Bosch. Van der Ven heeft ook zijn stempel gelegd op een leefbare binnenstad en gestreefd naar een sterke ondernemersvereniging.  ‘Het was de bedoeling’, aldus Van der Ven op de ledenvergadering van Hartje Den Bosch [21 april 1986] , ‘deze vereniging van verenigingen met elkaar te integreren’. Doel van de samenwerking moet zijn, dat de activiteiten door meer ondernemers gedragen wordt. En.. meer leden staat voor meer verantwoordelijkheid, aldus Van der Ven die ook hoopte  op meer inzet...

De Cityfederatie-nieuwe-stijl telde 78 horecaondernemers en 200 binnenstadswinkeliers. 
Tot die nieuwe federatie behoorden  naast de winkeliers van de Markt: De Gezellige Straten rond het Fonteintje, Lombardje, Jeroen Bosch, de Kerkstraat en de BHBV [Bossche Horeca Belangenvereniging].  Successievelijk sloten zich alle winkeliersverenigingen bij de Fedratie aan. 

Hartje Den Bosch telde in maart 1985- op vijf na- nog net geen honderd leden. Op 21 april 1986 stond de score op 122, dankzij de toetreding van Orthenstraat en Visstraatwinkeliers. In een volgende stadium sloten ook de winkeliersverenigingen van  Hinthamerstraat, Vughterstraat en Hinthamerpromenade zich aan.

afscheid secretaris Rademaker
Tony Rademaker, directeur/eigenaar van Hotel Central dat later tot de Tulip-keten ging behoren- was aanvankelijk bestuurslid [augustus 1979] van Hartje Den Bosch, later secretaris. Op 21 april 1986 nam Rademaker vanwege zijn 23 bestuursfuncties [..] elders in het land afscheid van Hartje Den Bosch.
Van der Ven bedankte de scheidende secretaris met de mascotte [marktvrouwtje] als cadeau en met de woorden:' Tony je bent een intens uniek figuur met een fantastisch groot hart voor onze vereniging en voor Den Bosch.'

Uiteindelijk heeft het streven van de bruggenbouwer Henk van der Ven geresulteerd in een [binnen-]stads breede ondernemersvereniging waarbij alle individuele winkeliersverenigingen uit het centrum  zijn aangesloten.
De ondernemers hebben gemeenschappelijke doelen waarvan de stadsverlichting één van de speerpunten is/was. Ook het opruimen van de markt, het rolluiken-beleid, de uitstalling op de stoep voor de winkels en een rustiger reclame aan de puien zijn- nog steeds- items die de aandacht vragen.
Bereikbaarheid en parkeerbeleid lopen als een rode draad door discussies en vergaderingen heen....
Op het ogenblik is Hartje Den Bosch meer dan een winkeliersvereniging, zakenlui uit andere disciplines hebben zich er bij aangesloten.  

mascotte
Hartje Den Bosch heeft jaren een marktkoopvrouwtje als mascotte gevoerd. Het  logo was een ontwerp van Rudolf Gras, zelfstandig reclame tekenaar. Maar in een interview zei Gras dat hij was uitgegaan van een vignet van Anton Schupp.
Januari 1999 -in de golfstroom van nieuw stadsmeubilair en straatfprofiel- stapten de ondernemers over op een strakker logo. Niemeijer [Rosmalens Marketing en communcatiebureau] ontwierp een variant op de lantaarnpaal zoals die op het Kerkplein staan. Hij had zich door Beth Gali laten inspireren...
Vanaf die tijd is de naam Ondernemersvereniging Hartje ' s-Hertogenbosch! © paul kriele, 20 juli 2003.  

Tiny Bertrums [*1938]
Voorzitter Tiny Betrums  studeerde aanvankelijk gymanisum en had ook verderde studie-ambities. Ina het leger waar hij opklom tot kapiteitn was hij voorbestemd voor een kantoorbaan. Dat zag de ondernemer niet zitten. Uiteindelijk kwam hij  in de groentewinkel terecht.
 In 19xx werd hij als opvolger van wijlen Henk van der Ven voorzitter van de Ondernemersvereniging Hartje Den Bosch. maar hij is ook secretaris van de Nederlandse Vereniging van Binnenstadsondernemers en bestuurlsid van het Centrum Management 's-Hertogenbosch.

Straatverlichting: 

Eindelijk akkoord feestverlichting/ den bosch, 13 juli 2006

Na jaren soebatten heeft de stad half november 2006 zijn definitieve feestverlichting. Er waren eerst trubbels over de kosten, want de ondernemers vinden dat die verlichting onder de noemer stadspromotie valt en dus ook de gemeente aan gaat. Daarom rees de typisch Bossche  vraag: Wie zal dat betalen? Over die kostenverdeling waren ze het zeven jaar geleden al eens geworden! Ook is gestoeid over het ontwerp: modern, kerstsfeer, of weer traditioneel.  Er is vier jaar geleden geëxperimenteerd met laserstralen in de Hinthamerstraat. Daarop bracht Hartje  's-Hertogenbosch het gemeentekroontje in. Dat idee is gehandhaafd maar wel enigszins gestileerd, aldus de voorzitter van de Stichting Lichtcentrum Ben van de Thillart. Basis van de nieuwe sfeerverlichting vormen de bestaande guirlandes die met gloeilampen zijn uitgerust, maar nu ook van groene slingers worden voorzien. Middenin hangt het -toch wel herkenbare- stadskroontje. De kosten worden verdeeld: 3/5 de ondernemers en 2 /5 de gemeente. Met de nieuwe verlichting kunnen de winkeliers in sommigen straten, zoals in de Ridderstraat, hun kerstmannen voor goed opbergen. © paul kriele, www.bastion-oranje/.nl

Straatverlichting: een continuïng story

Ook in 2001 in 2002 in 2003 en 2004 ging het niet goed met de straatverlichting. Reden: In 2003 werd er nog met een geheel eigentijdse verlichting geëxperimenteerd. Maar de kostenverdeling leverde nogal wat geredetwist op. Bovendien verlegde de ondernemersvereniging Hartje Den Bosch het effect van de straatverlichting met sinterklaas en de kerst naar het aspect stadspromotie. Om die reden vroegen zij aan de gemeente subsidie aan. Dat is dan wel gelukt, maar nu -in 2005- speelde het feit dat elke winkelier toestemming moet verlenen om aan zijn gevel een bevestiging te maken. In die wir war van eigenaren speelt ook nog het feit dat er winkelketens zijn waar het wat gecompliceerder ligt.. © paul kriele, najaar 2005

Wederom afkeuring straatverlichting [Nieuwsbrief dd. 10 april 2000]

Dit jaar is het voor de tweede keer dat er geen- overal herkenbare- kerstverlichting in het centrum brandt. Vorig jaar hing er al wel op proef in de Krullart- en Kerkstraat een verlichting ontworpen door de Spaanse architect Beth Galí. Maar dat ontwerp, dat ook voor andere doeleinden kon worden gebruikt, is door de gemeente afgekeurd. De ondernemersvereniging Hartje Den Bosch werd eerst al geconfronteerd met een gemeentelijke blokkade van het gebruik van de kroon met de boompjes, die de stadsverlichting had moeten bekronen.
Voorlopig komt er weer een noodverlichting van slingers. De kosten van het uitstel wil Hartje Den Bosch op de gemeente zien te verhalen.

© paul kriele, augustus 2000/december2005.

terug naar top

============================================

Ondernemerskapitaal

Voor Peter van Amelsfoort zie bij aparte pagina Amelsfoort

Brus

Hans Brus [*1947], bekend geraakt als voorzitter van FC Den Bosch, bezit  150 miljoen gulden [2001] voortgezet in 61 miljoen euro [2002] en staat in 2003 op 64 miljoen.  De in Schijndel woonachtige Brus is eigenaar van het Bossche Datelnet. Dat bedrijf werd in 2001 verkocht aan Internatio Müller. In de ranglijs tvan Quote daalt Brus van positie 275 naar [2002] positie 293 [2003]en op 341 in 2005.

Cooijmans
Hugo Cooijmans -nog niet opgenomen in de Quoterangorde- is de voormalige directeur/oprichter  van C/tacAlign, tegenwoordig nog slechts aandeelhouder. Directeur is tegenwoordig Hilgerdenaar.
Cooijmans heeft een horecaverleden: hij was  onder meer ober in café  Hart van Brabant. Daarin ontplooie hij zich als een gewiekste zakenman.
De Bossche zakenman werkte zich door studies en na fortuinlijke manoeuvres op in het wereldje van de software. maar groeide uit tot een bemiddelings- c.q. adviesbureau.
Cooijmans, die eerder woonachtig was in de Peperstraat, woont sedert 2002  op het totaal vernieuwde perceel Zuidwal 11, dat hij na een ingrijpende verbouwing de naam Le Duc gaf. Klik  op   Zuidwal 11 voor de verbouwing van dat perceel dat zowel aan voor- als achterzijde een nieuw aanzien kreeg. 
Geen vermelding in Quote

>>>Cooijmans is tegenwoordig directeur van een bemiddelings- adviesbureau met 125 man/vrouw personeel.

C/tac

Jaar 2007

In juni 2007 vierde C/tac zijn 15-jarig bestaan in Vught. In samenwerking Party People werd het standpaviljoen in Vught omgebouwd tot  een loungelocatie voor 700 gasten.

Voor de organisatie had C/tac Roger Schreurs, voormalige directeur van de Oranggrie, tegenwoordig [oprichter] eigenaar van het  pr- en organisatiebureau Loco Enzo, inde arm genomen.

----------------

C/tac is opegricht in 1992 en ging in 1998 naar de beurs. In 2007 had het 350 personen in dienst.
In mei 2007 nam Ctac een belang van 51 % in IFS Probity Groep. Dit softwarebedrijf in Hilversum [ 30 medewerkers en 4,7 miljoen euro omzet] is gespecialiseerd in het aanleveren van softeware van administratieve processen. Ctac behaalde in het 1e kwartaal 2007 een ozmet van 11,2 miljoen. Dat is  met 36%  een stijging van 3 miljoen. De winst lag op dezelfde hoogte als in 2006. 

Jaar 2004
In 2004 heeft Ctac het verlies [700.000 euro] van het voorgaande jaar weggewerkt met een kleine winst van 100.000 euro. De ozmet steeg vorig jaar [2004] van 10,7 naar 13 miljoen euro. Het bedrijf, dat  145 medewerk[st]ers telt, nam in 2004 Retail Consultants van TDS-Nederland over . Nieuw aan de loot van Ctac is mYuice gespecialiseerd in het MKB-segment.

Verkoop aandelen
Het Brabants Dagblad [18 april 2002] berichtte dat Cooijmans voor de tweede keer zijn aandeel in C/tac had vergroot: eerst van 27,5% naar 37,4 %  [maart 2002] en recent vorjaar 2003 van 37,4 naar 40,3 %. Dat lukte door een overname van HCS [voorheen Van den Bogaard en Nieuwenhuijzen]. 
Insiders leggen de verklaring voor zijn succesvol zakelijk leven bij Cooijmans' adviseur Aad van Huysen woonachtig in Drunen [Eendenkooi]. Huysen is  de voormalige financieel manager van Hamido [productiefabriek van De Gruyter].

zakelijke levensloop van Hugo Cooijmans
De levensloop van Cooijmans start als Ict-er bij HCS, met Joep van den Nieuwenhuijsen als grootaandeelhouder.* Coijmans werkt daar al als deze natinaal bekende vdN de aandelen kunstmatig hoog tracht te houden. Daarvoor werd hij op de vingers getikt. HCS werd geschaard onder de Koninklijke Begeman, die eerder door vdNieuwenhuijsen was opgekocht. Ook het noodlijdende Tulip werd aan deze Begeman toegevoegd. 

*Noot manipulatie: Aangaande HCS kan Joep van den Nieuwnhuijsen niet  enige manupulaties ontzegd worden.  Er werd met de koersen /aandelen geknoeid met als doel het noodlijdende bedrijf gunstig te kunnen  verkopen ... .
Op moment dat HCS op springen staat begint Cooijmans C/tac. De kracht van C/tac was het SAP-systeem en besturingsprogramma. Met C/tac gaat Cooijmans naar de Nedcap. Maar kort na die beursgang- eind jaren negentig- dumpt Cooijjmans zijn aandelen  Direct na dat cashen zakt de notering C/tac in elkaar. Geschat wordt dat er toen 30 miljoen Hollandse guldens aan HCS zijn ontfutseld....
Cooijmans bleef aktief met de aankoop van nog twee andere bedrijven waaronder een Spaans eonderneming.  Bij het inzakken van de ICT-markt in 1999 zijn  die weer verkocht. Recent is Hugo  Cooijmans zich meer op de managementadviesmarkt gaan richten. 
Cooijmans' vermogen wordt geschat op ruim 50 miljoen euro. 

Restaurant Boudewijn
Een klein Bosch accentje in dit verhaal is de aankoop van het grote pand De Twee Snoeken in de Karrenstraat/Kruisstraat. Het in dat pand gevestigde restaurant Boudewijn werd geleid door  Frank de Bie. Boudewijn dreigde -door persoonlijke liefhebberijen van De Bie-  naar de knoppen te gaan. Met de gemelde aankoop door Hugo Cooijmans werd de toekomst van deze horecagelegeheid veilig gesteld. 

Vanaf september 2004 draait Brasserie Boudewijn weer maar dan onder de naam De Truffel olv Coen Luttik.

--------------------------

Miljoenenpand Cooijmans Zuidwal verkocht 26 februari 2008.  

Momenteel ondergaat het voormalige privé, tevens voormalige zakenpand van Hugo Cooijmans, oprichter/voormalig eigenaar van C/tac, een flinke opknapbeurt. Het perceel op Zuidwal 11, precies langs het Volderstraatje gelegen, werd onlangs voor iets onder de 2 miljoen euro verkocht aan Stefan van Wallen.
Stefan is met zijn broer eigenaar van Brand Loyalty, een wereldwijd retailbedrijf gevestigd op de Zuiderkruis 1 in de stad. Beiden zijn bevriend  met Cooijmans. Brand Loyalty staat bekend om zijn premiums en special promotions voor supermarktketens en ook van de Kras- en spaaracties.
Zuidwal 11 krijgt een luxe inrichting met privé-verblijven, luxe accommodaties [sauna’s Jakuzzi] en moderne elktro-technische installaties [van Moorselaar elektro]. 
Het strak uitgevoerde kantoorpand werd voorheen bewoond door architect Jos van der Vaart [eigen ontwerp], maar stond al vanaf de zomer van 2005 leeg. Het steeg in die tijd in prijs van onder de 1 naar bijna 2 miljoen euro.

Het pand Zuidwal 11 voor- en achterzijde.  - foto's © paul kriele, 27 februari 2008.

Zuidwalpand voor bijna 2 miljoen te koop   den bosch 29 augustus 2005.   

[De acutaliteit  is, dat ook nog in januari 2006 het pand voor  1.975.000 euro k.k. te koop wordt aangeboden.]

Op de Zuidwal -nummer 11- staat ruim een jaar het pand van Hugo Cooijmans te koop. Cooijmans [C/tac] liet de voormalige architectenwoning van wijlen Jos van der Vaart [bouw beginjaren 70] -op de muren na- slopen en bouwde er in 2001een nieuw modern woningkantoorpand voor in de plaats. Zomer 2004 verhuisde het gezin naar Vught en sedertdien staat het –inmiddels - voor bijna 2 miljoen euro [kosten koper] te koop. 

Zuidwal 11 een pand van voorheen de familie Jos van der Vaart-van de Bersselaar dat in 2002 reeds gekocht werd door Huub Cooijmans die er een privéwoning annex kantoor van maakt..
Cooijmans is de aandeelhouder van het automatiseringsbedrijf C/tac, dat  hij overigens  aan Henny Hilgerdenaar verkocht.

Cooijmans vertrekt uit Den Bosch- 23 augustus 2004
Hugo Cooijmans vertrekt  uit Den Bosch. De succesvolle ondememer heeft in Prinsenhage in Vught een villa gekocht. Door de gezinsuitbreiding werd het zakenpand aan de Zuidwal 11 niet meer geschikt als woonhuis. Het pand werd in 2000/2001 ingrijpend verbouwd naar de behoefte van Cooijmans aan een zakenpand annex woning  [zie hieronder] en ook op  Zuidwal 11 

Zuidwal 11 in verbouwing door Huub  Cooijmans de oprichter van C/tac. -foto  © gerard monté, 14 april 2002.

Pand Zuidwal 11
De in Vught woonachtige belegger heeft zijn ambities gelegd op een binnenstadspand aan de Zuidwal. Het strakke zakenpand met centraal trappenhuis werd in de zomer van 2001 van binnen helemaal uitgepeld. In de loop van 2002 kreeg het zijn nieuwe bouwkundige inrichting. Aan de achterzijde kwam een aanzienlijke uitbreiding voor kantoren en garages.  

Het Brabants Dagblad [18 april 2002] berichtte dat Cooijmans voor de tweede keer zijn aandeel in C/tac had vergroot: eerst van 27,5% naar 37,4 %  [maart 2002] en recent van 37,4 naar 40,3 %.

Metamorfose Zuidwal 11- [Nieuwbrief Bastion Oranje, 12 november 2002]   
Het pand Zuidwal 11, voormalig woonhuis van architect Jos vd Vaart, die in maart 2000 overleed,  is terug als eigentijds woonhuis/kantoorpand. De verbouwing die twee jaar in beslag nam,  is uitgevoerd in veel Afrikaans teak en staal. Aan de achterzijde is- als een witte puist- een aanbouwsel bijgekomen. Het eprceel bestrijkt een oppervlaktevan 144 vierkante meter. Het pand heeft een inhoud van 1.570 kubiekemeter en de woonoppervlakte bedraagt 450 vierkante meter.

Het geheel nieuw opgetrokken pand Zuidwal 11 van Huub en Eefje Cooijmans-van Grinsven, ingeklemd tussen flats. -foto's ©  gerard monté, 10 en 11 november 2002.

Huub Cooijmans, oprichter en voormalig directeur van het softwarebedrijf C/tac die het pand kocht van projectontwikkelaar Jan Bakker, liet het verbouwen. Van het oorspronkelijke door Jos van der Vaart ontworpen woonhuis bleven alleen de muren en trappenhuis overeind staan.
Architect V.Woest [Waalwijks bureau De Bont & van Soest]  is de ontwerper.
De met graffiti beschilderde bouwschuttingen, die er lange tijd gestaan hebben, waren een ontwerp van diens dochter.
---------------------------------------------------------
Crescendo 

Mutaties Peperstraat / den bosch, 8 mei 2005.

De Groenewouds zijn kantoor gaan houden op de Isabellalaan. Lips komt niet voor op de Quote lijst 500.
© paul krielehttp://www.bastion-oranje.nl/ondernemers.htm 
 
Crescendo : Nog een ondernemer die niet in Quote voorkomt... Dit bedrijf- Crescendo- houdt kantoor in de Peperstraat 3 staat waar een stijlvol gerenoveerd een herenhuis opvalt door zijn symmetrisch ingedeelde pui. Ooit was het de praktijk van tandarts Franssen []opgevolgd door Scott]. 
Laatstelijk hield architect Wilco Meeuwis er kantoor. Nadat Meeuwis in 2000 naar Spanje verhuisde vestigde zich er Crescendo dat voorheen op Peperstraat 1 kantoor hield. Dat pand was van het [coiffeurs-] echtpaar Hurkens.
De Vastgoedmij Crescendo Properties, dochter van de Lips Capital group,  werd geleid door het compagnonschap van de Udenaar Lips [niet van Libéma] en Van Leeuwen [Uden]. De schatting van de orderportefeullie bedraagt 1 miljard gulden.
Inmiddels zijn Lips en Van Leeuwen zakelijk gescheiden. Recent [ 2004] komt Frank Punte  voor als bewindvoerder.

Lips van Crescendo komt nog niet voor in de Quotelijst.

Transactie met kasteeltjes -[Nieuwsbrief Bastion Oranje, 9 augustus 2003 wijziging 28 augustus 2003]]
De berichtgeving [9 augustus 2003] over de verkoop van kasteeltje Meerwijk blijkt onjuist te zijn. Wel werd huize Craaijenstein verkocht aan Crescendo, een investeringsmaatschappij in de Bossche Peperstraat. Cresecendo is een dochter van de Lips Capital Group. 
Geruchten gaan dat de Groenewouds, die diverse bv' s onder zich hebben -noodgedwongen- verhuizen naar de Vughterweg. Daar staat al twee jaar een kantorencomplex leeg. Na bemiddeling van de gemeente zullen de bovenste etages tot penthouses worden verbouwd.
Craaijenstein is vroeger het woonhuis geweest van mr. Ivo van Haren van de schoenfabriek in Waalwijk.
© paul kriele, 28 augustus 2003. 

Wim Dik
Nog een 'bescheiden' miljonair is Wim Dik. Deze in Helvoirt woonachtige oud-president directeur van KPN is niet in Quote opgenomen. DFik ook een van de hoge heren geweest bij Unilever wordt geschaard bij de Nederlandse rijken. 
Dik woonde eerst  aan de westzijde van de weg Den Bosch-Tilburg, maar al enige jaren is hij neergestreken op een landgoed langszij de Antwerpsebaan. Dik is niet opgenomen in de Quotelijst.

Hein den Doop 
Zaterdag 17 januari 2004 is in zijn woonplaats Antwerpen Hein den Doop overleden.  De begrafenis heeft plaats op woensdag 21 januari 2004/11.00 uur  in de Sint Joriskerk in Antwerpen.
Hein den Doop is een telg uit een schoenwinkeliersfamilie. Op de Bossche Markt was jarenlang de schoenwinkel van Hein den Doop gevestigd, laatstelijk. Want Den Doop had eerst het pand van Mosmans boekhandel op Kerkstraat 7-17, tegenwoordig heet die winkel Bruna.
Beide ondernemers ruilden: G.Mosmans en Zn.,  boekhandel en pauselijke erkende uitgeverij, was tot de jaren zeventig een begrip in 's-Hertogenbosch en ommelanden. Door de omslag in het Roomsche leven taande ook de uitgave van kerkelijk erkende boeken, zoals de bijbel en de katechismus. Vanuit het historische pandje op Markt 27 trok Mosmans naar de Kerkstraat waar -zoals gezegd- Hein Den Doop een schoenenzaak had. En Den Doop koos op zijn beurt voor Markt 27.
Hein den Doop is getrouwd met Ans van der Ven, dochter van Frits en Marietje van der Ven-Boelens.

stamboom Den Doop
Voor zover bekend gaat de stamboom van Den Doop terug tot 1869 dan staat H.A. den Doop als veearts en stadskeurmeester genoemd op het Ortheneinde. Waarschijnlijk een zoon van deze: H.A. is J.H.F die al in 1892  en ook in het boekje van 1897 staat genoemd  als schoenmaker infanterie, een beroep dat in de jaren tussen 1741-1935 veel voorkwam. In 1935 brandde de stallen van de cavalerie op de Parade af en de Citadel behield nog tot 1962 zijn functie.
J.H.F, voorvader van de latere schoenwinkelier Hein Den Doop, had een schoenmakerij in 'Achter de Boerenmouw'.  In het adresboekje van 1928 en ook in dat van 1950 staat H. W. Den Doop geadresseerd op Kerkstraat 9. Blijkbaar had de zoon het vak van zijn vader geleerd, maar deze Den Doop junior was niet bij zijn leest blijven zitten. Zoon Hein was ipv een ambachtsman meer een koopman geworden. 
Dat deze Bossche zakenman van zijn pensioen geniet als onroerendgoedbaas moet binnenkort blijken. 

© paul kriele, 14 februari 2003.

Wouter van den Eijnden 
Denz Holding b.v. is een redelijk onbekend bedrijf, gesetteld op de Brand. Wouter van den Eijnden [*1966] is directeur/eigenaar. Denz 
exploiteert ruim 70 winkels en groothandels in Rusland. Quaote schrijft [najaar 2003]  dat het vermogen van 37-jarige Van den Eijnden goed is voor 42 miljoen euro.Van den Eijnden overweegt van Eindhoven naar ' s-Hertogenbosch te verhuizen alwaar dus zijn kantoor is gevestigd. Geen vermelding in Quote.

Jos Geerts
Geerts is de man achter Vastgoed bv Mubavi. Dat is gevestigd aan de Rompertsebaan in een van de karakteristieke in het water gebouwde kantoorunits. 
Mubavi zou een vermogen bezitten van 125 miljoen gulden[2001] maar Geerts zelf beweert dat zijn bv minstens voor het zesvoudige moet worden ingeschaald. Volgens Quote is Mubavi slechts de enige zichtbare onderneming. 
Gezien Geerts' verwachting dat 'de zeven vette jaren' zijn aangebroken, kan de schatting alvast worden verdubbeld. Vermeldenswaard is uiteraard wat Quote in november 2003 publiceert: Geerts  zakte van plaats 314 [2002] in de top 500 naar positie 369 [2003] voor 52 miljoen euro terwijl dat eerder circa 55 miljoen euro was...
Geert werd in 2004 en 2005 niet meer opgenomen in de Quotelijst

Groenewoud 
Over de Vughtse zakenfamilie Groenewoud[  bestaat een uitgebreide pagina Groenewoud . 

Korte beschrijving: Zoon Jimmy Groenewoud is gehuwd met Monique van Eerd, dochter van Karel van Eerd van de Jumbo groep. Ook van Eerd sr. is opgenomen in het rijtje 'rijkste Nederlanders' .Geschat vermogen 60 miljoen, vorig jaar [2001] 200 miljoen, maar dat was een lachertje, schrijft Quote.
De Groenewouds blijven weinig publicitair gevoelig . Daarom moet -ook- Quote schatten en  blijft voor 2003 hangen op 60 miljoen euro. De vastgoedonderneming van oprichter Bill [*1931] is gezakt van plaats 289 naar 319.. Zonen John, Jeoffry [Geoffry] en  Jim houden tegenwoordig het roer in handen. Positie Quote 2005 351 met 66 miljoen was  60 miljoen [positie 346],  een 6% stijging.

Jac van Ham 
Jac van Ham is geen Bosschenaar, eerdertijds opereerde Jac vanuit Tilburg, tegenwoordig wonend in Brasschaat. Bovendien is de eigenaar oprichter van Van Hams gokautomaten later Toi Toi met zaken in Brabant en België gepensioneerd. Diens schoonzoon Kastelijns heeft de handel overgenomen. Het vermogen van Van Ham wordt geschat op circa 67 miljoen euro, maar  dat bedrag zakt elk jaar volgens de Quotelijst '500'Rikkste Nederlanders'. Van 78 [2001] naar 71 [2002] naar 67 [n 2003].Of het dochter Edit en Hans Kastelijns lukt dat vermogen weer aan te sterken valt te betwijfelen.
In Den Bosch zit op het Hinthamereind een zaak Toi Toi van Van Ham. Quote positie in 2005 293.voor 77 miljoen[gelijkblijvend tov 2004], maar afkomstig van 263 ste plaats.

Heijmans
De 75 leden tellende familie Heijmans, zo beweert Quote, bezit 77 miljoen euro in 2001. De positie in de ranglijst van Quote is gdaald  tgv koersdaling en inkrimping vermogen.
In de ranglijst van Quote zakte Heijmans twee plaatsen:  van 211[2002] naar 213 in [2003]. Het vermogen van de 75 leden tellende famlie Heijmans komt in 2003 uit op 83 miljoen. In 2005 staat de familie Heijmans op plaats 164 met 130 miljoen. In 2004 op plaats195.
Voor meer over de familie lees Den Heijman

Bert Kersten 
Kersten staat bekend als de directeur van FC Den Bosch, maar deze 54-jarige  Gestelnaar is directeur van de houdstermaatschappij Dommelbroeck,  een naam  actief in de Vastgoedbranche. Kerstens vermogen staat in 2003 op 55 miljoen Diens positie is van 315 [2002] naar 350 gedaald...  In 2005 een lichte stijging van 52 naar 57 miljoen op positie 2005 414 [was 383].

======================

inleiding Sjoerd Kooistra
Sjoerd Kooistra is de nieuwe eigenaar van de voormalige discotheek Galaxy in de Karrenstraat. Diens vermogen schat Quote op 220 miljoen euro. De Telegraaf wist 28 augustus 2003 te melden dat Kooistra's omzet goed is voor 65 miljoen euro.
Quote schat Kooistra's vermogen op 107 miljoen euro [2002]. In 2003 komt de ondernemer uit op 125 miljoen euro. Daarmee schuift de Groninger zakenman 12 plaatsen omhoog: van 149 [2002] naar plaats 137 [2003].
Kooistra die in 2003 zijn 75ste zaak hoopt te openen, heeft zijn hoofdkantoor in Groningen onder de naam Plassania, maar woont in Spanje, alwaar hij in de omgeving van Marbella  zich ook op de onroerend goedmarkt toelegt.

De villa van Kooistra in Beek bij Nijmegen . -foto © paul kriele, 3 april 2005.

Kooistra heeft huizen in Amsterdam en in Frankrijk, waar zijn vriend meestal vertoeft, maar  ook een landgoed in het sjieke Marbella [Costa del Sol] en een villa in een bosachtige omgeving in Beek bij Nijmegen.

Kooistra komt in 2005 op plaats 221, een daling van 62 plaatsen en eindigt op 57 miljoen vermogen, was 52 miljoen.
---------

Berichtgeving

Kooistra koopt de Danssalon [Eindhoven] / den bosch, 1 augustus 2006.

Kooistra heeft gisteren 31 juli 2006 de Danssalon van Jos Migchelbrink gekocht. Het is zijn eerste zaak in Eindhoven. Kooistra wil na een ingrijpende verbouwing zijn 'De Drie Gezusters' in september 2007 openen. De huiskamer wordt een een loungebar en verder zijn er meer dan 20 bars in het pand gepland.

Lantaarns weggehaald -6 april 2006.
Inmiddels- het is 6 april 2006 -blijkt dat de lantaarns op 2 april 2006 van de gevel zijn weggehaald. Anders zou de gemeente een dwangprocedure zijn gestart. [zie hieronder]

Bestuursdwang tegen ilegale lantaarns/den bosch, maart 2006

De gemeente onderneemt bestuursdwang tegen de lantaarns die De Drie Gezusters aan de panden in de Karrenstraat heeft bevestigd. De gemeente zegt dat er geen bouwvergunning voor is verleend. Eigenaar Kooistra is al aangezegd de lampen weg te halen. Er loopt momenteel een procedure.

Opnieuw onmin over Kooistra's positie  [noemt zich voor 't eerst homo] /den bosch, 8 november 2005

De strijd rond de positie van Sjoerd Kooistra, als directeur van Plassania  Beheer bv, de onderneming die achter Kooistra's horecabedrijven schuilt, is weer opgelaaid. De gemeente Amsterdam betwist niet die positie, maar wel eist zij duidelijkheid over de bevoegdheden/zeggenschap van Kooistra. 
Aanleiding is dat Kooistra het beheer van De Gouden Kooi [waarvan hij zelf directeur bleef], heeft overgedragen aan nicht Grietje van der Veen.  De Gouden Kooi is het beheerschap van de Amsterdamse horecabedrijven. Door die overdracht vraagt de Gemeente opheldering over de consequenties van die wijziging. 
Koostra is kwaad en schrijft in een brief aan Cohen dat ie zich gediscrimineerd voelt. Hij kan geen andere reden bedenken dan het feit dat ie homo is. 'De gemeente is fout geïnformeerd. Er is niets aan de hand,' aldus Kooistra . [ Bron: NRC, 8 november 2005.]

Kooistra betaalt alsnog - 26 juli 2005

In de faillissementen van  enkele Groningse zaken betaalt Kooistra alsnog 450.000 euro. Maar Kooistra zegt dat deze betaling hem afgedwongen is en niets met de faillissementen van die zaken te maken heeft, omdat de zaken gepacht werden. 'De curator heeft mij onder druk gezet. Áls ik niet zou betalen dan zou de pers erbij worden gehaald,' aldus Kooistra die ook beweert dat de curator hem met   in gijzeling nemen heeft gedreigd..! 'Onder die druk heb ik met hem een overeenkomst gesloten van de betaling van de 450.000 euro, inklusief zijn salaris.' van de curator. Ondanks die dreiging oordeelt de rechter de afspraak als rechtsgeldig. Maar, zoals in eerdere zaken, gaat de Groninger tegen de uitspraak in beroep.

-------------------------------------------

FNV spant proces aan ivm fraude bij arbeidskontrakt - 5 juli2005

De Horecabond van de FNV heeft tegen de ondernemer Kooitrta een proces aangespannen ivm fraude  rond het failissement  van de Brasserie Groningen en vanwege leeftijdsdiscriminatie rond een werknemer van diezelfde zaak. Kooistra zou van twee werknemers die resp. en 15- en 19-jaar in dienstw aren  ghet arbeidscontratc neit hebbenverlengd. In de ogne van Koistratwaren deze heren te oud voor de zaak..
De FNV daagde Kooistra voor de rechter, maar de advocaat van Kooistra weerlegt die aanklacht omdat noch Kooistra noch Plassania bv  de personeelszaken regelt. Steeds verwijst de advocaat- als het om dergelijke aspecten zoals faillissement en personeelsbeleid gaat-, naar de betreffend epachter van de betrokken zaak.  
De vraag is hoe de rechter reageert op de weerlegging van de advocaat dat Plassania niets met deze feiten te maken heeft?

De spot op Kooistra/ den bosch, 25 juni 2005.

Op 15 september 2005 gaat De drie Gezusters in de Karrenstraat open. Dat is anderhalf jaar later dan de planning [carnaval 2004].
Kooistra [*1952] wijt dat aan de bende in het pand [voorheen Galaxy] en in de omgeving.. . Maar dat is verbeterd, zegt ie in het Brabants Dagblad [25 juni 2005].  De Groninger huurt  de voormalige Galaxy van Interbrew.

Twee studenten aan de Rooie Pannen [MBO-hotelvakschool] leggen de oorzaak van de vertraging bij wisselende aannemers, bouwprocedures en vertraging in de sloop. Dat karwei verliep in wisselende perioden vanaf de bouwvergunning die verleend werd op 9 oktober 2002!  Vertragingen zijn- volgens de studenten-  mede het gevolg van de brand in de zusterzaak in Breda. Hierdoor krijgt Den Bosch wel op de eis van Kooistra zelf, een sprinklerinstallatie.  
De studenten Jeroen van den Heuvel en Martijn van der Heijden lichtten in een eindexamenwerkstuk –deels - de sluiter van het privé- en zakenleven van Kooistra op. Alles te ontrafelen zou een jaar kosten,’ schrijven ze. 'We kunnen en mogen niet alles vertellen', maar de wurgcontracten en faillissementen, waarbij de Exploitatiemaatschappij Plassania b.v. buiten schot blijft,  komen er wel meer in beeld. Ook de flinke kortingen, zoals de hectoliterkorting van de brouwerij op bierleveranties, steekt niet elke individuele pachter, maar Koostra zelf in zijn zak. ‘Daar zou een pachter een jaar van kunnen leven,’ staat in ‘Het Kooistra Imperium’ [februari 2005].

De Groningse zakenman wordt in de Quote top 500 tot een van de rijkste Nederlanders geteld, met een vermogen van 125 miljoen, een schuld van 84 miljoen [2004] en een omzet van 65 miljoen euro [2002]. Buiten al dat geld en al die zaken [80 in 2003 ], bezit Sjoerd Kooistra  landgoederen in Beek bij Nijmegen en in Marbella en privé-panden in Groningen en Amsterdam.
Kooistra toont zich een royale zakenman: Op de Bossche openingsdagen op 15 september 2005 kan er -volgens traditie - wel twee uur gratis bier van af !

© paul kriele, www.bastion-oranje.nl/ondernemers.htm [Kooistra]  

Nu ook nog FNV-proces tegen Kooistra - 5  juli 2005

Kooistra gaat vrij  uit-13 april 2005 

Het openbaar Ministerie zet de zaak niet voort die was aangespannen tegen Sjoerd Kooistra in verband met zijn wanbeheer van de Oetserbar. Die bar aan het Leidseplein ging failliet maar niet ten koste van Kooistra's financiële positie. zie hieronder bericht 16 augustus 2004 Kooistra legt zwijggeld op . 
Het personeel van de Oesterbar deed vorig aangifte toen dat faillissement van kracht werd en zij op straat stonden. Betrokkenen verdenken er Kooistra steeds van dat ie fraude pleegt met faillissementsgeld door zgn. zich zelf niet als eigenaar/exploitant te laten registreren... Hij laat telkens de pachters voor de negatieve resultaten opdraaien [faillissement] en maakt  zelf als bedrijfsvoerder  van zijn odnernemign Plassania Beheer met nieuwe pachters een doorstart. Maar voor het OM is er-na een jaar onderzoek-  onvoldoende bewijs om Kooistra aan te klagen vanwege dit wanbeheer. 
De ontslagen personeelsleden tekenen beroep aan tegen dit besluit van Justitie. Daaruit kan alsnog - op verzoek van het gerechtshof -een veroordeling volgen.

zie ook hieronder:  Cohen geeft Kooistra klap 

Kooistra weer eigen baas met eigen beheer- 22 september 2004
Kooistra staat weer bovenaan als ondernemer van de zaken Café Bodega Keizer in de Van Baerlestraat en de Oesterbar. Deze zaken kregen opnieuw [Oesterbar na faillissement] vergunning van het stadsdeel Amsterdam Oud Zuid. Reden is dat Kooistra weer als bedrijfsvoerder op de vergunningaanvraag  staat.  De exploitaties van zijn zaken zijn ondergebracht in -slechts -twee bv's ! bron:  NRC 22 september 2004.

Kooistra en Café Cox-  6 december 2004
Kootsra gaat toch in hoger beroep tegen de uitzetting van Café Cox in Amsterdam. In augstus 2004 -na de rechtspraak- stelde de ondernemer dat ie zich bij het besluit van de rechter, die het huurkontrakt voor verbroken verklaarde, zou neerleggen. Kooistra gaat nu alsnog in hoger beroep tegen dat besluit. 
Café Cox is onderdeel van de Amsterdamse Schouwburg, eigenaar van het pand. Kooistra verhuurde het café onder. Maar na wanprestatie verbrak de rechter het huurkontrakt dat tussen  Kooistra en de schouwburgdirectie was gesloten. 
De schowbrug wil voortaan café Cox zelf gaan exploiteren.

Kooistra alsnog overstag inzake Cox   -18 augustus 2004
Kooistra deed vanmorgen 18 augustus 2004 toch vrijwillig afstand van zijn café Cox in de Amsterdamse  Stadsschouwburg. Aanvankelijk weigerde hij na huurachterstand en meervoudige wanprestatie [zie hieronder] dat te doen. Blijkbaar, zo schrijft de NRC, is Kooistra onder druk van de negatieve publiciteit over een ontruiming, overstag gegaan.

Kooistra van meervouwige wanprestatie beschuldigd -17 augustus 2004
De multi-horecaondernemer Kooistra is gisteren- 17 augustus 2004- van meervoudige wanprestatie beschuldigd.  De rechter kwam tot deze uitspraak omdat Kooistra telkens andere huurders in Café Cox plaatst. Dat geeft geen stabiliteit, zo verklaarde de eigenaresse Daamen van de Stadsschouwburg, het gebouw waarin het  theatercafé is ondergebracht.

Met Kooistra [Plassania Beheer] is - om redene van wanbeheer- de huurovereenkomst al opgezegd. Kooistra weigerde bovendien de rekeningen te betalen. Inmiddels werd hem  verzocht het pand per 1 augustus 2004 leeg op te leveren. Aangezien Kooistra dat niet vrijwilliger wil laten verlopen zal de politie er aan te pas komen.  De schouwbrug wil voortaan rechtstreeks met exploitanten in zee kunnen gaan en niet met Plassania dat in zeven jaar tijd achtereenvolgens met acht nieuwe huurders kwam opdagen. In de argumenten van de eigenaresse  kon de rechter inkomen en accepteerde de opzegging van de huur en de ontruiming van het café.

Kooistra legt  zwijggeld op - 16 augustus 2004]

De werknemers van de Amsterdamse Oestebar hebben zwijggeld aangeboden gekregen, zo blijkt uit de voorwaarde die Kooistra hen stelde als ze niet met de media zouden praten. De Oesterbar ging failliet en kort erop is dat geld aangeboden, aldus de fiscalist Leon Lancée. Ook dit wapenfeit wordt door de mannen rond Kooistra ontkent. ' Klinkklare onzin,' aldus Kooistra's woordvoerder Gelder. 

Zoveelste uitzending rond Kooistra- 22 juli 2004
Donderdagavond - 22 juli 2004 -besteeddde Ned. 3 aandacht aan de 'methode Kooistra'. Daarin werd de constructie die Kooistra zegt al meer dan 20 jaar toe te passen, bekritiseerd. Uiteraard kwamen de gedupeerde  horacabazen van enkele van de 60 zaken die tot Kooista's imperium behoren aan het woord, evenals de Groningse  curator Van der Molen. zie hieronder ook 'Kooistra betaalt'.
Het effect van deze fraudes is in ieder geval dat de belastingrn en de Uitkeringsinstanties miljoenen misloprn terwijl 'the big boss' buiten schot blijft!  
In het lopende jaar zijn al 35 zaken failliet verklaard maar geen cafédeur ging op slot. Een van de geïnterviewden zei, dat hij 20-30 % van de omzet aan Kooistra moet betalen. Daarnaats lopen er ook rekeningen voor personeel, energiekosten en dat soort zaken.
De achteropeenvolgende faillissementen was aanleiding voor burgemeester Cohen om actie te gaan ondernemen. Cohen gaf zijn ambtenaren opdracht te bezien of vergunningen aan Kooistra in de toekomst kunnen worden geweigerd.

Plan Kooistra afgewezen -15 juli 2004
De Amsterdamse stadsdeelraad  Centrum heeft het voorstel van Kooistra meerderheidsaandeelhouder te worden van de bv's die zijn zaken beheren, afgewezen. De deelraad betwijfelt of zo'n positie ook garanties biedt op een goed  beheer. Een positie innemen zegt niets over de bedrijfsvoering, aldus een woordvoerster van de stadsdeelraad.  

Kooistra Overstag -14 juli 2004
Na alle commotie en dreigingen van processen is Kooistra overstag geagaan. Deze week- 12-17 juli 2004- besloot Kooistra zijn rol als verpachter van een 50-tal zaken, waaronder 15 in Amsterdam, om te zetten in een aandeelhouderschap. Dat gebeurde onder druk van burgemeester Cohen, die dreigde Kooistra vergunningen te gaan onthouden. 
In die positie kan Kooistra, zoals het e rnaar uitziet, binnen de besloten vennootschappen waarin hij opereert, aansprakelijk gesteld worden voor de fiasco's die zijn zaken lijden.

Cohen geeft Kooistra [genade-] klap/den bosch, 2 juli 2004.
Burgemeester Job Cohen van Amsterdam gaat als eerste Kooistra vergunningen weigeren en reeds verstrekte vergunningen opnieuw beoordelen. Daartoe maakt hij  gebruik van de sluimerende wet Bibob [Wet Bevordering Integriteitbeoordelingen  door openbaar bestuur].
Uit recent onderzoek van Amsterdamse ambtenaren is gebleken dat de Groningse horecatycoon Sjoerd Kooistra van al zijn 50 zaken in het land geen verpachter is, zoals ie zelf beweert, maar officieel via de beheermaatschappij Plassania de regie voert. Bovendien zegt Cohen vandaag [2 juli 2004]  in Het Parool, is het voor het imago van de hoofdstad slecht wanneer er –in dit geval- 10 van de 15 zaken die Kooistra  in de stad exploiteert, failliet staan. Eerder verklaarde Assen Kooistra al financieel aansprakelijk en legde Amsterdamse en Groningse curatoren beslag op Kooistra’s goederen. Door die 'Kooistra methode' zijn de belastingen en de uitkeringsinstantie UWV miljoen guldens misgelopen.
Cohen tekent daarbij aan dat die methode voor andere zakenlui geen voorbeeld mag zijn hetzelfde te doen !
De gemeente Den Bosch, waar Kooistra in de Karrenstraat De Drie Gezusters zou openen, heeft nog geen actie ondernomen. Indertijd gingen in Bossche horecakringen de geruchten dat Kooistra zijn zaakjes in Den Bosch had veilig gesteld, door de in Spanje op vakantie zijnde burgemeester Rombouts op zijn landgoed in Marbella uit te nodigen… 

Cohens ambtenaren hebben het rapport 'Kooistra-methode'aan de Belastingen [fiscale opsporingsdienst] en Justitie afgegeven. Daarop heeft Kooistra onmiddellijk een adviesbureau ingeschakeld hoewel ie daar  anders niet gauw geld aan zou uitgeven, aldus de Paroolredactie. 

Reactie Gemeente Den Bosch -13 juli 2004
De gemeente Den Bosch reageerde tien dagen later:. Er is een brief gestuurd naar de gemeente Amsterdam om informatie over Kooistra. Die actie loopt vooruit op de officiële aanvraag voor een horecavergunning in Den Bosch dfie Kooistra nog moet indienen.

Geen 'Drie Gezusters in Den Bosch -2 juni 2004
Het geloof en vertrouwen in Sjoerd Kooistra is tot een dieptepunt gezakt. Wat ooit een veelbelovende publiekstrekker moest worden is ingezakt tot een casco pand dat er verloren en leegstaand bij staat. 
Collega's uit de Bossche horecabranche geloven niet meer dat er in Den Bosch ooit nog een uitgaansgelegenheid 'De Drie Gezusters' komt. Kooistra's verhaal staat hieronder. De jaartallen van aankoop via de bouwprocedure tot de start en de vertraging van de bouw, spreken boekdelen. Dan hebben we het niet eens over de juridische affaires die zich rondom de Groningse zakenman vertoevend in  Marbella, afspelen!

Weinig schot in verbouwing Drie Gezusters -2 juni 2004

Al weer maanden ligt de verbouwing van De Drie Gezusters stil. De Reden..? Wellicht verduidelijkt de pagina Ondernemers/Kooistra  wat meer.. -foto' s ©  gerard monté, 1 juni  2004.

Kooistra stelt curator van der Molen aansprakelijk..
Omdat het allemaal leugens zijn over de fraude van de onroerend goed/horeca-ondernemer Kooistra, stelt deze curator Van der Molen aansprakelijk voor de schade na de beslaglegging op zijnacht Groningse  horecapanden [zie  hier onder: aangifte tegen Kooistra].
De beslaglegging, zo meldt het Brabants Dagblad [16-4-2004], betreft dit keer geen sluiting,  maar een blokkeren van de pachtgelden  die feitelijk aan Kooistra's Plassania Beheer betaald moeten worden. Het gaat onder andere om De Drie Gezusters, Hotel de Doelen en De Groote Griet in Groningen.  Uitspraak in deze Groningse faillissementszaak volgt op 28 april 2004.  

Kooistra betaalt -[15 april 2004]
Kooistra heeft curator Reisenstadt 135.000 eurpo betaald om daarmee geld los te krijgen  voor de schuldeisers van de Amsterdamse Oesterbar. Daarover loopt sedert februari 2004 een faillissementsprocedure. Grand café Heineken Hoek, op het Leidscheplein, werd gisteren 14 april 2004 ook al gesloten. Maar na betaling van ruim 100.000 euro ging de zaak ' s avonds weer open.  Heineken Hoek zit in dezelfde bv als de Oesterbar.  

Beslaglegging Kooistra's zaken
Woensdag 14 april 2004 is -  in het faillissement van de Oesterbar- door de Amsterdamse curator Reisenstadt beslag gelegd op De Heineken Hoek en Three Sisters op het Leidscheplein. Op 28 april dienen de volgende zaken  aangaande enkele faillissementen in Groningen. Als Kooistra inderdaad aansprakelijk wordt gesteld kan hij de schulden uit de faillissementen oplossen. zie hieronder bij Aangifte tegen Kooistra

Aangifte tegen Kooistra -- [2 april 2004]
Het Brabants Dagblad heeft na een pagina breed interview [6 maart 2004] niet meer gerept over de procedure en de gerechtelijke uitspraak mbt 'de methode Kooistra'. 
We citeren vrij vertaald uit het NRC [3 april 2004],  dat als kop heeft: 'Rol Kooistra bij failliette zaken'. In de aanhef van dat artikel staat dat Kooistra zich schuldig heeft gemaakt aan faillissementsfraude! Het gaat om acht zaken van de 'Verenigde Horecabedrijven Amsterdam BV', kortweg aangeduid met VHA.
Deze acht VHA-zaken, allen gesitueerd in Groningen, gingen op 9 december 2003 failliet. Deze hotels en café's werden gepacht van Plassania Beheer bv. Dat is - zoals bekend - Kooistra's horeca/onroerend goedbedrijf.
Oorzaak van dat faillissement, zegt curator Van der Molen, is dat de pachters lang geen -verplichte- premies afdroegen aan het GAK [later UWV]  en evenmin de leveranciers betaalden. Daarop werd door het GAK faillissement aangevraagd van welke aanvraag het personeel niet op de hoogte was.
Terwijl Kooistra tot nut toe steeds volhield niets onoirbaars te hebben gedaan,  stelt de curator daarentegen dat deze horecatycoon wel degelijk de onwettige handelingen heeft gepleegd.
Ergo:  de exploitatie van deze zaken werd kort voor dat faillissement overgedragen aan twee andere bv's, waarin opnieuw twee bestuurders van de - op het randje van faillissement verkerende - VHA zaten.
Voor de curator is duidelijk dat die acht zaken -  in strijd met de faillissementswet - aan de boedel zijn onttrokken met als enig doel uit dat faillissement te blijven! De voortgang van die bedrijven is gedurende die hele faillissementsprocedure geen seconde verstoord geweest,  terwijl wel:  én die twee bestuurders, als wel Plassania Beheer [lees Sjoerd Kooistra] erbij betrokken waren, aldus curator Van der Molen. die inmiddels strafrechtelijk aangifte heeft gedaan tegen de twee bestuurders en dat ook zal doen tegen Sjoerd Kooistra!

Kooistra: levensloop Kooistra
Sjoerd Kooistra is de zoon van een bakker uit het Drentse Norg,  waar hij in 1952 werd geboren.
Dankzij een erfenisje raakte hij in de horeca. Momenteel exploiteert hij  in grotere plaatsen in Nederland zoals Breda Nijmegen, Groningen, Tilburg  en nu ook in Den Bosch 'De Drie Gezusters'. Dat is de naam voor disco' s in combinatie met café's en danssalons. Maar ook Amsterdam telt een groot aantal zaken van Kooistra.
Kooistra raakte in de horeca toen hij  bij de dood van zijn vader in het Drentse Norg De Vluchtheuvel erfde. Rond 1980 startte hij in Groningen met enkele horecazaken, zoals De Drie Gezusters en hotel De Doelen. Deze zaken bracht hij onder in de onderneming Plassania. 
Kooistra's eerste financier werd Lex Goudszwaard in Rockanje. Maar door over prijsafspraken raakte hij met Goudszwaard  in conflict. Kooistra vertrok bij de Financieringsmaatschappij Zuid-Holland. 
Begin jaren negentig kocht hij in de trendy én roze Amsterdamse Reguliersdwarsstraat de homozaken April  en Oblomov en l'Entrée. Ook het Land van Walem op de Keizersgracht kwam bij diens onderneming. Daarop volgde de groei van de keten 'De Drie Gezusters' die ook in het Zuiden voet aan de grond kreeg. 

twee tegenslagen voor Kooistra [2002]:
Van dat in 2003 geschat vermogen van 125 miljoen euro is iets [1,2 miljoen euro] afgeknabbeld door een fraude met fooien. Kooistra werd op 13 februari 2003 veroordeeld tot het alsnog betalen van premies volksverzekering  over de fooien die zijn personeel tussen 1993-1997 hadden geïnd. Het verschil in uitbetaald loon en wat in de boeken stond geschreven was ook het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen [UWV] opgevallen. Het UWV int  de premies volksverzekeringen ook over  fooien.  
Uit verhoren van  werknemers was het verschil gebleken tussen hun brutoloon en het bedrag dat aan de belastingen was opgegeven.
Volgens het Fooienbesluit van de fiscus dient fooiengeld gedeeltelijk te worden aangemerkt als loon. Kooistra heeft eveneens verzuimd over de maaltijden  premie te betalen. Het totaal verzuimd te betalen premiesvolksverzekering bedraagt  1,2 miljoen euro.

Bosch' horecabesluit
Een andere tegenslag is dat de gemeente uitblijft met het afkondigen van een horecabesluit. De  inhoud is voor Kooistra doorslaggeavend omdat hij  rekent op een permanente nachtvergunning voor zijn nieuwe zaak ' De Drie Gezusters'  in de Karrenstraat. Zo lang dat besluit uitblijft [na maart 2003 is het wederom met een maand verschoven] begint Kooistra niet aan de verbouwing. Dat horecabesluit- hoewel fel door de locale horeca bekritiseerd- is inmiddels wel afgekomen, maar in 2004 moet dat nog door de gemeenteraad worden bekrachtigd.

verbouwing aangevangen [april 2003]
Inmiddels- het is voorjaar 2003 is Kooistra begonen met het leegpellen van het pand Galaxy. De verbouwing is meteen na de bouwvakvakantie 2003 begonnen.Voorjaar 2004 was dan eindelijk het interieur grof weg  gereed. Ook de gevel heeft ruw gezegd globaal het aanzien van hoe het moet worden, maar de inrichting laat nog op zich wachten [maart 2004].

Nieuwe zaken bij Kooistra's bezit [augustus 2003]
Hoppe en Dante, beiden aan het Spui in Amsterdam, zijn overgegaan naar Kooistra's imperium Dat bericht De Telegraaf 28 augustus 2003. Dante dat van Heineken is gaat oktober 2003 naar Kooistra en Hoppe pas in augustus 20024.

B. Kooistra in de problemen
Behalve de hierboven geregistreerde fraude met de afdracht van premies volksverzekering [uit fooien] die niet aan de belastingen zijn afgedragen,  zijn er nog meer zaken die zich gaan opstapelen. Nagenoeg alle schrijvende media besteedden de afgelopen maanden [voorjaar 2004] aandacht aan de Groningse ondernemer. Dat leidde uiteindelijk tot een uitzending in NOVA [8 maart 2004] en een bezoek van Kooistra aan burgemester Job Cohen. Hieronder een mediaoverzicht:

Sjoerd Kooistra: ’t lieverdje of de gewiekste ondernemer..?/den bosch, 8 maart 2004
 Horeca-ondernemer Sjoerd Kooistra ontkent in alle toonaarden de golf van beschuldigingen die op zijn persoon worden afgevuurd. Hij zou pachters, huurders en relaties intimideren, afpersen, de fiscus influisteren, kortingen bedingen en eerdere verkoopbedragen terugeisen.
Kooistra verweerde zich maandagavond 8 maart 2004 in NOVA tegen de vertolker van die aantijgingen Jeroen Pauw.
‘Ik ben een zakenman, met een open  boekhouding. Zwart geld gaat er bij mij niet om en alles wordt notarieel vastgelegd!’, aldus de ondernemer die 84 bedrijven heeft en 66 huurders. 
’U zit flink aan de prijs,’ zegt Pauw. Kooistra: ’Ik houd van zaken  doen en daar gaat flink wat geld in om. Dat past nu eenmaal bij dit soort zaken. De laatste 20 jaar heb ik 30 miljoen euro geïnvesteerd en de laatste vijf jaar 23 zaken overgenomen.’
Dat zaken doen kreeg door het opvallend aantal faillissementen de bijnaam ‘de methode Kooistra’. De ondernemer: ‘Ik wil niet dat een pachter failliet gaat. Daar heb ik totaal geen belang bij, want de pachter blijft verantwoordelijk! Op die bv’s heb ik geen grip.’

Kooistra zegt al jaren gewend te zijn aan ‘die cafépraat’. ‘Je moet leren met afgunst om te kunnen gaan..’.
Morgen gaat Kooistra bij burgemeester Job Cohen op bezoek. De Amsterdamse burgemeester liet Kooistra’s zaken [20 in Amsterdam] inventariseren en nodigde hem uit om te vertellen ‘hoe het in elkaar steekt’, aldus NOVA. 
Op de slotvraag van Pauw of er nog iets te winnen valt, zegt Kooistra die de werkdag al om 7 uur begint: ‘We zijn bezig met een leuke formule. Momenteel bouwen we in Den Bosch** en Tilburg en ook al in Breda.’   

**Onderonsje Kooistra-Romnbouts
Saillant detail is, dat indertijd zomer van 2002, bij de ophef over de nieuwe horecasluitingstijden [april 2002], de geruchten gingen dat Kooistra burgemeester Rombouts tijdens zijn vakantie in Zuid-Spanje had uitgenodigd. Kooistra, die in Marbella een landgoed heeft, zou bij Rombouts de dagelijkse nachtvergunning hebben bedongen.. Dat was echt een verhaal dat voortkwam uit jaloerse kringen.... Inmiddels is er een ander horecabesluit opgesteld dat komende zomer 2002 door de raad bekrachtigd gaat worden.

circus Kooistra  [BD 6 maart 2004]
Het Brabants Dagblad komt- ná de andere media - ook met een  levensbeschrijving en overzicht van frauduleus handelen van wat zij  'het  circus Kooistra' noemt [6 maart 2004].
De redactie legt de manier van werken van Kooistra uit. Zodra een verpachte zaak failliet gaat, blijft de eigenaar buiten schot, want niet Kooistra gaat failliet maar de pachter. Dan neemt Kooistra zijn zaak weer terug en gat op zoek  naar  een nieuwe pachter. Alle kontrakten over bijv. techniek, bier- en koffierleveranties e.d. houdt 'de grote baas 'r in eigen hand en dwingt  aanzienlijke kortingen af. Dat geld, dat feitelijk ook de pachter ten goed moet komen, steekt Kooistra volledig in eigen zak.
Die pachters zijn vaak beginnende en jonge ondernemers met weinig geld die amper de hoge pachtsommen kunnen betalen. Het valse van Kooistra is, zoals de media melden, dat hij ondernemers bij de fiscus  zwart maakt zodra hij vermoedens heeft over zwart werken van die pachter, of dat hij in tweede instantie vindt dat ie slecht uit de transactie is gekomen.
NRC  [1 maart 2004] Kooistra van chantage beticht
Kooistra speelt aan de belastingen informatie door wannneer zakenrelaties, die eerder met hem in zee gingen, transacties weigeren terug te draaien, of weigeren grote bedragen te betalen. Jonge ondernemers zijn vaak een gemakkelijke prooi voor chantage.  Zeker als je zwart , kies je eieren voor je geld en betaal je maar aan je zakelijke superieur. Uit angst voor- soms represailles [Van Meesen], of  een andere keer uit persoonlijke belang.
Deze redenering wordt opgezett door de directeur van Lenting & Partners. Dat is een horeca-adviesbureau. Directeur Lenting praat ook uit eigen belang en eigen ervaring met Kooistra. Lenting verkocht in 1995 zijn zaak De Stoof [Koningsplein Nijmegen] voor ruim 5 miljoen aan Kooistra. Kort na de verkoop begon Kooistra de helft van de koopsom terug te eisen....  Toen Lenting weigerde volgde er intimidaties en dreigementen met de fiscus. 
Kooistra reageert hierop dat het om kroegpraat gaat.
Oesterbar
Ook rondom het Leidsche plein rommelt het. Daar had Kooistra de Oesterbar die failliet ging. Dat faillissement wordt door curatoren in deze zaak onderzocht. Op 7 maart 2004 bericht de NRC dat het personeel van de Oesterbar die op 1 februari 2004 door faillissement moest sluiten, tegen Kooistra aangifte hebben gedaan van fraude en het leiden van een criminele organisatie. Zij vermoeden dat Kooistra het restaurant op het Leidscheplein met opzet failliet heeft laten gaan. Deze opzet, toegepast bij andere zaken, maak het de ondernemer mogelijk een doorstart te maken. 

De Volkskrant [7 december 2003] over Kooistra:
'Alleen schurken of sukkels lijken akkoord te gaan met de pachttarieven van horeca-koning Kooistra'. Kooistra werd door de Volkskrant op 7 november 2003 geafficheerd als eigenaar van 82 café' s waaronder Hoppe en Dante aan het Spui. Voorbije zomer 2003 werden hem  acht etablissementen nabij het Amsterdamse Spui in de schoot geworpen. Kooistra kon er maar twee [topcafé's] van de acht gebruiken:  Dante en Hoppe die voor hem niet eens een hoge omzet draaien.... De overige cafés koopt hij af met 200.000 duizend euro. De totaalkoopsom bedroeg 2.950.000 euro.
Intussen, zo schrijven Marc van den Eerenbeemt en Willem Beusekamp, failleren The Three Sisters op het Rembrandtplein en Three Sisters Pub en Ritz, evenals ook Bodega Keizer naast het Concertgebouw dat in een verbouwing verkeert  Het zijn allen zaken die na een faillissement schoon worden opgeleverd voor een volgende kandidaat-pachter. Schoon betekent zonder schulden en duur personeel.... en zo volgen er nog een serie van twintig zaken verspreid over het land met name in Groningen, de bakermat van Kooistra. Kooistra  kent het  aantal faillissementen niet: 'Ik ben de pachter, niet de uitbater. Ik voel me niet aangesproken over wat die pachters aan troep achterlaten..

De man die ook eigenaar is van de Febo *zet in de hoofdstad steeds meer de 'Drie Gezusters'- zaken op. Kooistra koopt cafe's, zet er een nieuwe formule in en verhuurt de zaak met een nieuwe inrichting en verplicht brouwerijkontrakt  aan ondernemers ook al hebben ze geen geld op zak. Het maakt hem niet uit wat die panden deden. Of een tent echt loopt  kun je pas vaststellen als je er zelf eigenaar van bent, zo citeren de Volkskrantredacteuren.

*Febo: Inmiddels is Kooistra door de Febo buiten gezet.

Wordt  de strop rond Kooistra strakker ? [ 22 maart 2004]
Maandag 22 maart 2004 diende een beroepszaak van Kooistra tegen de Belastingdienst in Emmen.  Kooistra's onderneming Plassania Beheer maakte in een civiele procedure bezwaar tegen een beslaglegging van een verpachte pizzeria in Groningen. Kooistra beweerde dat die beslaglegging onterecht was, omdat hij de pizzeria verpacht had. Deze constructie wordt ook wel de 'Kooistra methode' genoemd.  Kooistra vindt dat  in geval van pacht niet hij maar de ondernemer in kwestie de belastingplichtige is en ook degene die voor een faillissement opdraait. 
De rechtbank in Assen bepaalde echter dat Kooistra wel degelijk fiancieel aansprakelijk gesteld kan worden. Voor de Belastingdienst is de constructie die Kooistra bedacht louter fictief. Die uitspraak in het vonnis van de Emmense rechtbank betekent een jurisprudentie voor alle andere Kooistra-zaken, maar de advocaat van Kooistra wuift die conclusie weg met 'nietszeggend'.

Intussen ligt de inrichting van De Drie Gezusters in Den Bosch al weer maanden stil. Het kan niet gezegd worden dat hier van een vlotte voortgang sprake is...

-----------------------------------------

Jos Koster 
Koster die in de jaren negentig van mevrouw Sweens-Schute De Drie Mollen kocht [overname aandelen] staat in de ranglijst op de 75ste plaats. Koster kocht in 2001 De Steffenberg. Dat landgoed wil hij deels tot een toegankelijk natuurgebied inrichten.
Quote noemt  De Drie Mollen- na Douwe Egberts- de tweede koffieproducent van Nederland. Diens vermogen wordt geschat op 220 miljoen euro [2002].

Situatie in 2003: Koster zakt van 71 naar positie 146. Dat is  een daling ivm een overschatting door Quote...en komt nu uit op 120 miljoen euro aan vermogen. Positie in 2005: 153 tegen 141 in 2004. Staat nu bij Quote voor 145 miljoen genoteerd [was 136 in 2004].

ontoegankelijk landgoed Steffenberg
Recent 22 mei 2004- bleek dat ondanks de afspraken dat Koster zijn landgoed in Helvoirt [Steffenberg] zou openstellen dat toch niet gebeurt. Er staat een ondoordringbaar hek omheen.. ..

Via een fietspad aan de achterzijde is het landgoed -visueel -nog het meest toegankelijk.. .

 Van Lanschot
Van Lanschot: het vermogen van de familie Van Lanschot schat Quote op 130 miljoen euro. In de ' familiebank' heersen nog de nazaten van oprichter [1737] Godefridus van Lanschot: Godfried [*1974] en Christiaan [*1969].  De familie behoudt - als houdstermij La Du Midi bv- 11% aandeel in de bank F. van Lanschot. [registratie 2001] 
Situatie in 2003:Ook Van Lanschot daalt enigszins in de vermaarde ranglijst: van plaats 115 naar 130 met een geschat vermogen van 131 miljoen euro. De positie komt in 2005 uit op101  tegen 111 in het jaar ervoor met een vermogensstijging van 131 naar 220 miljoen.

Rechts: De voormalige villa van Jan van Lanschot bankier van F.van Lanschot aan Julianaplein 10. Tekening © Kees Meijer. Links: het nieuwe imago van de Bossche bank, de Van Lanschottoren in het Paleiskwartier, waar het overgrote deel van het personeel en de diensten zijn gehuisvest. Rechts daarvan de Riva toren. -foto' s ©  gerard monté, 25 juli 2003.

Liefvoort  met daarop onder meer: wijlen Willie van de Liefvoort en Tante Jet van de Liefvoort-Ackermans en Trudie van de Liefvoort.
U gaat naar speciale pagina LiefvoortvdWillie

Dirk Lips
Dirk Lips is de zoon van schroevenbouwer Max Lips uit Drunen. Vader Max had als hobby het verzamelen van antieke auto's, een hobby die de schuur uitgroeide. Daarom richtte Max een eigen museum in met oude auto' s : het Autotron in Drunen.
 Zoon Dirk heeft die collectie overgenomen en  overgebracht naar het eigen landgoed van de Lipsen  in Rosmalen langs de weg naar Nijmegen. Markant is dat het huis van de familie in authentieke Anton Pieckstijl nog langs de oude baan staat, maar nu zuidelijk van de nieuw aangelegde vierbaansweg is gelegen.

Lips is directeur/eigenaar van Libéma en exploiteert de Brabanthallen,  IJsselhal [Zwolle], de Groenoordhallen [Leiden] en het Sarafaripark  De Beekse Bergen.
De actuele stand in najaar 2003 : 80 miljoen euro tegen 84 in 2002. Een daling ook van positie: van plaats 189 [2002] naar  224 [2003].
Het vermogen werd geschat op 84 miljoen euro [2002] tegen 100 miljoen [2001] euro. Lips steeg in de rangorde van plaats 381 [2001]naar positie 189 [2002] door herwaardering van de vastgoedportewfeuille. Op Quote 500 in 2005 scoort Dirk Lips positie 227 met een vermogen van 95 miljoen euro, [was 82 miljoen].

Voor meer over Lips zie het boek  Tommies bij publicaties

Marggraff ga naar aparte pagina Marggraff

--------------------

Merks en 'kasteeltje  Valk'
Marinus -Rien- Merks, begon dertig jaar geleden in  assurantieën van particuliere ondernemers in de vrije beroepen. Dat schijnt achteraf een goede zet te zijn geweest. Merks werd - inmiddels directeur van een medische verzekeringsmaatschappij- een niet onbemiddeld persoon, die zich ook in onroerendgoedzaken ging bewegen. 
Merks komt niet in de redactiekolommen van Quote voor. 
Opvallend is dat Merks aanvankelijk een totaal andere richting insloeg. Hij heeft een korte periode aan het seminarie voor priester gestudeerd. In een meer werelds opzicht staat hij bekend als de eigenaar van 'Kasteeltje Valk' , zoals het in 1932/1933 gebouwde huis aan de Vughterweg [fort Isabel] heet. Dat celibataire aspect is overigens in zijn nieuwe levensfase totaal onherkbaar.-

Kasteel Valk'  het kantoor van ' Het Bastion b.v.' waarvan  Marinus Merks de directeur en nog steeds kasteelheer is.. Het perceel van oud-architect  H.W.Valk stond eertijds [1998] voor 8 miljoen -Hollandse guldens- te koop. -foto links © gerard monté, 5 januari 2000. -foto rechts  © paul kriele.

Marinus Merks is niet opgenomen in de Quote TOP 500.

Kasteeltje Valk Vughterweg verkocht 3 april 2008. 

Het  in de volksmond bekend staand ‘witte kasteel’,  ofwel Kasteeltje Vlak is in maart 2008 verkocht aan John Groenewoud. Groenewoud, die aan de overkant - op de oude locatie Marechausseekazerne – kantoor houdt, heeft het oorspronkelijke woonhuis van architect H.W. Valk in de verhuur gezet. Laatstelijk werd dit pand uit de beginjaren 30 bewoond door Merks van het gelijknamige verzekeringsbureau in de medische sector. Merks heeft ook zijn boerderij, vanaf Den Bosch gezien vooraan op de oude weg naar Gestel, verkocht en is in een bungalow in St. Michielsgestel gaan wonen. De parkeerplaats aan de westzijde van de Vughterweg, bij Vughterpoort, werd al eerder door Groenewoud van Merks gekocht.

Aanpak Fort St. Anthonie/ den bosch, 4 oktober 2005. 

Een van de meest opvallende, maar minst herkenbare foren van de stad, Fort Anthonie, wordt opgeknapt. Die aanpak gebeurt dankzij een subsidie van het Europees fonds voor ecotoerisme. Fort St. Anthonie ligt aan de zuidelijke invalsweg [ Vughterweg] en staat ook wel bekend als het [witte] kasteeltje van architect Hendrik Valk. Die mocht met instemming van de toenmalige burgemeester Frans van Lanschot dit woonhuis annex kantoor op een markant punt van de stad bouwen. Hendrik Willem Valk [1886-1973] woonde tot 1934 in de Verwersstraat. De in Elst geboren ontwerper van veelal –Brabantse/Gelderse kerken en scholen liet er in de jaren 1932-1933 een -naar voorbeeld van een Gelders kasteel- huis bouwen, dat het gezin in 1934 betrok. Met dat bouwplan demonstreerde de architect dat ie ook wel iets anders dan kerken kon bouwen. Fort Anthonie [met vijf bastions] is in 1887 gespitst door de aanleg van een macadam [betonweg], die oorspronkelijk via de binnenkort te sluiten spoorwegovergang en de klinkerweg langs Fort Isabel, naar huisje Ten Halve liep. ‘Het kasteel’ staat op een en de marechausseekazerne stond op de twee andere bastions. Het vijfde, meest zuidelijke, werd al in 1757 gesloopt.
Voor het in de oude staat herstellen van het fort krijgt de gemeente ongeveer 350.000 euro subsidie. Die geldverstrekking verloopt via het project SAPIEN, waarin vijf Europese steden met de Land- en Tuinbouworganisatie en het Midden-en Klein Bedrijf [MKB] participeren met als doel  groen in te passen in de stedelijke omgeving. -/© paul  krielehttp://www.bastion-oranje.nl/Vughterstraatweg.htm

[Naar later bleek onjuist:]Transactie met kasteeltjes -[Nieuwsbrief Bastion Oranje, 9 augustus 2003]
Kasteeltje Meerwijk is verkocht aan Crescendo, een investeringsmaatschappij in de Bossche Peperstraat. Tegelijk is het ‘Kasteeltje Valk’  aan de Vughterweg verkocht aan de maatschappij van John Groenewoud. Het eerste werd door een zeer betrouwbare bron bevestigd.
Groenewoud hierover benaderd was na herhaalde pogingen de laatste  dagen mobiel onbereikbaar. De verkoop van kasteel Valk bleek achteraf onjuist
Oud nieuws was dat: Eigenaar van ‘Kasteel Valk’ is Merks, directeur van een verzekeringsmaatschappij voor particuliere ondernemers [doktoren e.d.] , zijn project al sedert 1998  voor 8 miljoen [op gulden basis] te koop aanbiedt.  Recent  [augustus 2003] zakte de prijs naar 5 miljoen! 
Maar Merks is al jaren geen partner meer in deze verzekeringsonderneming 'Raadgevend Bureau voor Medici'.

Recent 8 maart 2004 publiceerde het Brabants Daglad dat kasteelValk weer verkocht was, of op het punt stond verkocht te worden. Uit betrouwbare bron vernemen wij dat  Merks weer kasteelheer is geworden. Tenmintse die morgen had ie dat besloten, tot er -ook die morgen- zich een koper aandiende. Meks zei tegen de redacteur dat ie daar spoedig uitsluitsel over zou geven.
Het kasteeltje Meerwijk was ooit een buitenverblijf van een Bossche zakenfamilie maar werd in de jaren tachtig onder de Van Liefvoorts een sexpaleis en staat tegenwoordig meer bekend als een luxe- erotisch –ontspanningscentrum. 

andere eigendommen Merks
Behalve ' Kasteeltje Valk' werd het even noordwaarts gelegen hoekhuis, ook al zijn eigendom. Merks kocht dat aanvang jaren negentig  aan voor een van zijn vrouwelijke [..] medewerksters. Ook bezit hij een stadsvilla aan de Sasse van IJsseltstraat, wellicht bedoeld als vervangend kantoor-woonpand  in het geval het kasteel verkocht zou worden, wat echter niet geschiedde.
Sedert kort [april 2003] is Merks ook  eigenaar van Vughterweg nr. 12 , een tussenwoninkje. Er is jaren over gedaan om die tussnewoning te renoveren. Het belendende pand [nr.14] behoort ook tot de onroerend goedportefeuille van Merks.
Hoewel twee jaar geleden het oorspronkelijke woonhuis van architect Hendrik W.Valk voor acht miljoen gulden te koop stond, is het toch in eigendom gebleven van Merks die wat verzekeringen betreft zich richt op specialisten.
Merks is ook kunstliefhebber en plaatste in zijn tuin aan de Vughterweg een paard van de kunstenaar Dumourit.

Rechts een recent -april 2003- aangekocht en verbouwd optrekje voor Merks aan Vughterweg 12. foto ©  paul kriele, 16 mei 2003.

Het pandje Vughterweg 12 leek aanvankelijk  voor  eigen gebruik te zijn. Maar in mei 2003 stond het pandje  voor  625.000 euro k.k. te koop bij Smit en Van Tartwijk. Inmiddels- juni 2004- is het pandje gekocht door Toon Pijenburg en diens vrouw Maartje Frenken.

Frappant is dat in dit rijtje huizen ook Vughterweg 8  te koop staat. Dat was het woonhuis van de familie Groot waarvan de vrouw enkele modehuizen exploiteert.  Mogelijk is dat een nieuw object voor een complete Merks-gevelrij? Het gezin verhuisde in 2004 naar België.

Jacques van der Miessen
Van der Miessen is dan wel geen miljonair, hij is in zoverre interessant dat er aan hem een aparte pagina is gewijd. Klik op Miessen

Slippens van Sligro 
Ophericht als een zuivelwinkel en uitgegroeid tot een groothandel Tegenwoordig met tal van vestigingen maar [hoofd-]kantoor houdend  in Veghel. 
Jan Slippens [*1936] droeg het stokje al over aan zoon Abel Slippens [*1951] Sligro staat in 2003 op de 71ste plaats en dat is elf hoger dan het jaar ervoor. Het vermogen is ingeschaald op 225 miljoen tegen 186 miljoen euro in 2002. In 2005 staat Slippens met 250 miljoen op de 85ste plaats [in 2004 resp. 235 miljoen en 79ste plaats].

De Stienstra' s
Voor Stienstra gaat u naar de aparte pagina over Jac Stienstra Geschat vermogen 35 miljoen euro [2002], maar in 2003 gestegen naar  44 miljoen euro. De verklaring is dat in 2002 diens vermogen onderschat werd... 
Inmiddels staan er in de editie november 2003 ook een foto en wat privé-wetenswaardigheden over de 70-jarige JS vermeld! die veel lijken op de gevens van Bastion Oranje.
In ieder geval is de positie van Jac. Stienstra in een jaar met 50 gestegen van 477 naar 427 in 2003. Stienstra nadert door een daling in 2005 de 500-grens op plaats 480 [dat  was 455 in 2004].

Henk Stienstra  is een broer van Jac . Deze acht jaar jongere broer van Jacques staat genoteerd op de 25ste plaats in de 500 toplijst van Quote. Henk  is de eigenaar  van de Stienstra Beheersmaatschappij met Makelaardiij, projectontwikkeling [verkocht aan Bouwfonds , waarde 80 miljoen euro], beleggingsmij Mercurius  en een huizenportefeuille van 1,7 miljard euro. De stand qua vermogen is voor Henk S. vastgelegd op 650 miljoen euro!  Quote plaatst deze Stienstra op 33 [2004] op 23 voor een bedrag van 575 miljoen In 2004 was dat 665 miljoen, ofwel  een daling van 15 %. In 2005 komt Henk op positie 33  voor 575 miljoen [in 2004: 671 miljoen/positie 23].

Van der Valk
Over de familie Van der Valk bestaat ook een aparte pagina, klik op Valkstory. 
De pater familias Gerrit van der Valk woonde met zijn vrouw Toos van Capelle lange tijd in Nuland achter het motel. Maar zij kozen -na de ontvoering en terugkeer van echtgenote Toos  [1982] ervoor om in Zwitserland te gaan wonen. Daar leek het hen wat rustiger. 
Van der Valk, een familie die op de 34ste plaats staat in de schaal van Quote [2001], ofwel 800 miljoen gulden.

In 2003:  is de familieonderneming uitgekomen op 400 miljoen euro tegen 320 miljoen in 2002. Daarmee steeg de positie in de top 500 van 43 [2002] naar 37 [2003]. 
Quote noteert  de Toekanfamilie in november 2005op 380 miljoen, dat was 400 en plaats 52, dat was 41 [2004].
Van der Valk is het grootste horecabedrijf in Nederland  met 52 vestigingen en een omxet van 500 miljoen euro , aldus Misset.

Geert van de Ven
Geert van de Ven, Bosschenaar en zoon van een sigarenwinkelier op de Muntel, over deze directeur/eigenaar van Appèl,  staat op de pagina Berenbijt, het patriciërshuis dat hij enige jaren geleden kocht, breedvoerig bericht. Klik op Berenbijt
Geen opname in de Top 500..

Van Wanrooij
Van Wanrooij: Behalve als bouwbedrijf staan de Van Wanrooijs ook bekend als timmerfabriek en grondeigenaars.
Wim en Ad van Wanrooij uit Geffen hebben kortgeleden [2001] het HAS-gebouw gekocht, gelegen nabij de IJzeren Vrouw.  Daar bestaan plannen voor de bouw van enkele woontorens [40 meter] met grondgebonden huizen.
Van oorsprong is het bedrijf  'Gebr.Van Wanrooij'  een sloop-en bouwbedrijf. Het vermogen van dit familiebedrijf bestaat uit 180 miljoen euro [2001]. In 2003 meldt Quote: een vermogen voor de Van Wanrooijs van 65 miljoen met een plaatsbepaling op 289 tegen 196 het jaar ervoor... Geen vermelding meer in Quote 2005.

Joop van Zantvoort
Over de horeca-ondernemer Joop van Zantvoort [*Eindhoven, 1946] staat op de pagina 'café verbouwing'  een korte impressie van zakelijke activiteiten. Klik op Cafe verbouwing

Nog meer rijke Nederlanders

In de regio Den Bosch met de rijke gemeenten Vught en [voormalig]  Rosmalen** [aannemerswereld] verblijven wellicht meerdere rijke Nederlanders als ze al niet hun domicilie naar België hebben verplaatst.
We denken aan Kras, eertijdfs een busonderneming, inmiddels uitgeroeid tot een succesvolle reisorganisatie. Ammerzoden was hun geboortestek. De aannemers Drijvers en Van den Bouwhuijsen die goed hebben geboerd, niet alleen met bouwen en vertimmeren, maar ook met aankopen van onroerend goed.
In Rosmalen - vanouds een zandvervoerdersdorp- wonen nog meer bekende aannemers en wegenbouwers. maar of die miljonair zijn ...

De Gruyter
Overigens hoe zou het met de familie De Gruyter gaan? In de generatie met Bert, Lauri en Jozef, zonen van de toenmalige bewindvoerders zitten mogelijkerwijs nog enkele rijke Nederlanders. De miljoenen die uit de verkoop aan de SHV voortkwamen, kunnen wellicht zijn ingeteerd. 

Lo de Gruyter *1900-+1971 is de enige uit de generatie met Lodewijk. Gerrit, Lambert en Paul die in Berlijn -na overnames.fusies- een florissant bedrijfstak [Otto Reichelt GmbH] leidde.
Een van diens zonen Lauri, ook in Duitsland actief geweest, woont even over de grens in België [Ravels]. 

**Noot : De Molenhoek in Rosmalen is- enkele Bossche wijken - ingedeeld tot een van de welgestelde wijken van's-Hertogenbosch. In het rijtje staan Vughterpoort, de Italiaanse buurt [Maaspoort] en  de Herven op plaats 1-3.  Dat blijkt uit ' Buurten vergeleken'  augustus 2002.

========================

terug naar top

3. Berichten 

Hommeles winkeliers gemeente /den bosch 25 mei 2004

Het is weer eens hommeles tussen de ondernemers en de gemeente. De gemeente meet vaak met twee maten zoals bij geluidsoverlast en bijv. bij het bier drinken op straat, dat landelijk verboden is.  De ene keer mag er meer geluid of kan er wel bier op straat gedronken worden, de  andere keer is dat verboden of gelimiteerd. Bij evenementen wordt er plotseling een transferium extra geopend. Tiny Bertrums, voorzitter van de Ondernemersvereniging Hartje Den Bosch, zegt: Zet daar een continu en consequent beleid op! Laat bijv. de Citybus vanaf de Vliert eens door de St. Jozephstraat  rijden,  ipv alle bussen naar de Parade. Dat geeft spreiding van bezoek  door de Hinthamerstraat in plaats van steeds door de Kerkstraat. Bovendien ontlast je er de parkeergarages rond het Groot Ziekengasthuis mee.

Vaak zijn de winkeliers bij evenementen de dupe. De gemeente houdt te weinig rekening met de economische gevolgen. Ook worden besluiten vaak uitgesteld zoals bij de dak - en thuislozen opvang in de Hinthamerstraat. Daar zit - ondanks een toezegging die burgemeester Rombouts na een oriëntatie deed- nog steeds de ingang in het winkelgebied in plaats van aan de achterzijde. Dat zou veranderen!

Bertrums zegt niet dat die communicatie met de stadsbestuur altijd al hopeloos was. ‘Het is gekomen na de fusie met Rosmalen. Vanaf die tijd is er sprake van dorpspolitiek!
De ondernemersvereniging Hartje Den Bosch wil nu eens met het totale College van B&W alles doorspreken en niet met een enkele wethouder zodat de een zich kan verschuilen achter de andere.

Brief over -inconsequent- beleid rond uithangborden [Oscar Laurens Schrover]

's-Hertogenbosch, 26 augsutsu 2003

Geachte leden van de  Gemeenteraad


Enige tijd geleden nam U het besluit om de regels strenger te maken
aangaande het plaatsen van uithang- en uitstalborden in de openbare ruimte.
De reden was het ontbreken van enige samenhang, en de manier waarop de
detailhandel in de stad vorm gaf niet alleen aan haar wensen,  maar dat de
omgang met de bestaande regels een zekere willekeur uitademden.
Deze maatregel werd nodig geacht. De werkelijkheid van deze maatregel en de
manier waarop nu met de regel wordt omgesprongen heeft inmiddels zo'n
draconische vormen aangenomen dat het de vraag is of dat de overheid nog wel
zicht heeft op de werkelijkheid van het dagelijkse leven.

In de Sint Jorisstraat, waar nauwelijks voetgangers zijn, kreeg een
boekhandelaar van een agent/surveillant te horen dat zijn houten bord naar
binnen moest, anders kreeg hij een boete die tot wel duizend euro per dag
kon oplopen. In diezelfde straat zou de smid van de Wiel al enige tijd in de
slag zijn met een ambtenaar van de gemeente omdat zijn fraaie gietijzeren
uithangbord (dat zeker past bij het historisch karakter van de stad) niet
voldoet aan de regels. Twintig centimeter te hoog, of te breed.. Dit soort
gestoei over millimeters kan nauwlijks serieus worden genomen. In de
Orthenstraat leven ook dezelfde klachten.

Regels zijn nodig om de stad leefbaar te houden, maar de manier waarop het
bestuur de regels administreert heeft toch veel weg van een geweldige
bedilzicht die, klagen de ondernemers, hen honderden euro's inkomstenderving
oplevert. Omdat ze nu onzichtbaar worden gemaakt, zeker ten opzichte van de
winkelketens. Me dunkt dat er beter gekeken moet worden naar het nut van de
huidige maatregel die vooral nuttig kan zijn voor bepaalde delen van de
voetgangerzone, maar niet zodanig moet worden uitgebreid dat het geheel een
stalinistisch karakter krijgt.
In afwachting van uw redelijke maatregelen

Met vriendelijke groeten, hoogachtend


Oscar Laurens Schrover

-------------------------

Voorspellingen ondernemers 

De ICT-markt  zakt dieper, met de 'kleine jongens'  loopt het verder verkeerd af. Dat zijn de conclusies van de ondernemers die in de eerste bijlage ' Ondenrmers'  van het Brabants Dagblad [9 november 2002] ter sprake komen. Voor de cateraars ligt er wat meer perspectief. Maar dat is ingegeven door de nadering van de decembermaand als  feestmaand.

---------------------------

Den Bosch aantrekkelijk als uitgaansstad?

De ambiance is aanwezig. Ondernemers zijn er ook te over. Maar...
Hoe zit het met de vernieuwing? Al eerder is op deze site geschreven over de zelfgenoegzaamheid, anders gezegd het gebrek aan creativiteit bij  horecaondernemers.
Den Bosch is wat uitgaansleven betreft toch al niet erg vernieuwend. Bijkomend aspect is dat het uitgaanspatroon gewijzigd is. 
Dat de gemeente nog steeds met hoge inschrijfgelden de kermis ' regelt' -ook al is die in handen van Bureau De Kermisgids.., zegt al genoeg.
De regelgeving komt ook in de horecabranche tot uitdrukking Uitgaanspatronen zijn al lang niet meer zo gestructureerd en voorspelbaar als een 10-20 jaar geleden.  Om dan nog over sluitingstijden te praten is wel erg het paard achter de wagen spannen. Argumenten die bij zo' n regelgeving gehanteerd worden zijn bijv. veiligheid. Bij een vastgestelde sluitingstijd ontstaan er minder  verstoring van de rust in de binnenstad. Dat geldt ook als argument . 

Als we het over aantrekkelijke uitgaanssteden gaat.. . Dan kijkt zelfs Amsterdam kritisch naar zichzelf en jaloers naar andere steden. 
Steden die wel vernieuwend zijn - zoals Antwerpen of London  [vliegticket van 9 of 19 euro!]  worden dan als voorbeeld gesteld! Dat ligt niet aan Antwerpen noch aan Londen. Maar steden waar geklaagd wordt over het vertier zoals Amsterdam of  Den Bosch, tonen weinig initiatief  als het om innovatie gaat. 

Een ander -zelfs historisch aspect is de Bossche kermis. Het gaat niet echt goed met de Bossche kermis: de exploitanten zijn ontevreden. In het Brabants Dagblad [20 augustus 2003] uitten horecalieden hun ergernis over de effecten van een kermis voor hun deur! Zelfs winkeliers klagen over 'het publiek' dat niet aansluit bij hun branche..!
En hoe zit het met de populariteit van de kermis bij de bezoekers? 

Winkelen is tegenwoordig een vrije tijdsbesteding. Biedt een gemeente Den Bosch wel voldoende mogelijkheden. Het lijkt erop of de winkeliers aan allerlei restricties gebonden worden. Soms terecht als het om winkelpuien en uitstallingen op straat gaat.
De Bossche kermis is eeuwen oud. Statisch? Om een 40-tal attracties op een plein bij elkaar te zetten...  . Daarmee kun je - anno 2000- geen genoegen nemen.
Andere opzet kermis:
Is er iets aan te doen? Ook al grijpen we voor een beter voorbeeld terug op de situatie uit het verleden:
Een kermis waar men kan flaneren van plein naar plein, straat in staat uit, biedt vele voordelen. Aan de plaatselijke middenstand worden kansen geboden voor een uitstalling en het publiek kan een echte pantoffelparade ondernemen. Het geeft letterlijk meer verpozing. De idee van  wandelpromenade houdt de mensen langer vast. Of de winkels open moeten..?

Reactie Tiny Betrums, voorzitter Ondernemersvereniging Hartje Den 's-Hertogenbosch

In een interview met het Brabants Dagblad [27 augustus 2003] maakt de voorzitter van de Bossche Ondernemersvereniging Hartje Den Bosch-Tiny Bertrums- een onderscheid tussen kermispubliek en kooppubliek.Vast staat dat kermisbezoekers niet komen winkelen, aldus Betrums die in dit opzicht niet van enig historisch besef is gespeend. De kermis mag best op de Markt blijven. 'In dit seizoen kan die drukte [de winkeliers] toch geen kwaad..'. 
Het liefst zou Betrums zien dat als locatie voor een transferium wordt gekozen. Dat heeft ie de gemeente al kenbaar gemaakt. Middenstanders en kermisexploitanten steken elkaar nu eenmaal in hun business, aldus -vrij vertaald- de Bossche ondernemer.

Kruideniersmentaliteit - [februari  2002]
Helaas kent de stad nog steeds een aantal kruideniers, het scheldwoord voor een  middenstander of andere commerciële dienstverlener die weinig klantvriendelijk is of een centen neuker.
Tot in de jaren negentig kon je het meemaken een onvriendelijke taxi-of buschauffeur op je reis tegen te komen. Ook de verkoopsters van de HEMA stonden bekend om hun klantonvriendelijkheid. Dat is grotendeels veranderd.

Niet goed geld terug
Eind jaren negentig richten de personeelsopleidingen zich ook op de cliëntbejegening.  De directies gingen inzien dat met stralende verkopers en verkoopsters klanten konden worden behouden zodat ze niet wegliepen naar de concurrent.
Voortaan werd je niet alleen aardig  geholpen maar het begrip is vanaf die tijd ‘ruilen’ geïntroduceerd. De HEMA begon met de slogan  ‘Niet goed geld terug’ Een zekerheid op garantie wat algemeen is geworden.
Maar ’Niet goed geld terug’ , dat  was voor de kleine kruideniers wel even wennen.. En  ‘ aardig zijn tegen de klant’  was aan hun personeel nimmer geleerd, als ze al aan opleidingen deden.
Gelukkig gingen -met de grote winkelketens als voorbeeld -ook die kleine zakenman overstag. In taxibedrijven en bij de BBA vond ook de omslag plaats: joviale en vriendelijke chauffeurs die bij het voorrijden niet in hun taxi bleven zitten.

De BBA trainden hun personeel op een klantvriendelijke benadering door goede morgen of iets dergelijks tegen de passagier te zeggen. Het werd prettiger met  de bus te gaan toen de buschauffeur verplicht was zijn buien te vergeten zodra hij op zijn bestuursstoel zat.
Ondanks dat aan die benadering van de klant een positieve wending is gekomen lopen er in de stad nog chagrijnige dames en heren rond. Liever gezegd zitten ze  op hun manier achter een kassa of staan ze klanten te woord.

Bakker De Groot staat niet alleen bekend om zijn Bossche bollen, de zaak is sedert de overname door José's dochter wat meer marketing gericht en klantvriendelijker geworden. 

In de bloemenkiosk van Henderson op de Markt was lange tijd de stevige verkoopster die hier eerder werd aangehaald uit beeld. 

Primafoon :In de Primafoonwinkel in de Kerkstraat  staat Dannis Sleutjes . Ik hoop dat ik de enige ben -het lijkt er ook op, want ik zie Dannis om wie het gaat altijd wel op jonge meiden afvliegen.....- maar goed in mijn geval is Dannis altijd  toevallig bezig, loopt net toevallig weg, om even later als ik door diens collega wordt geholpen, zich een volgende klant aan te bieden.
Dannis Sleutjes, die rechtsreeks van deze ervaring op de hoogte is gesteld, haalt zijn schouders op en kijkt me wat onnozel aan. De ervaring is gebaseerd op confrontaties over  enige jaren en niet iets van een individueel bezoek aan de Primafoon.. 

Super De Boer, die al van allerlei stadia heeft doorgemaakt, maar na een Grumatijdperk en Superperiode vier jaar gelden Super De Boer is gaan heten. Deze super op het Sweelinckplein is er qua assortiment en inrichting erg op vooruit gegaan, maar de meisjes zijn minder super dan je van een moderne kruidenier mag verwachten. Helaas hebben ze bij de slager dezelfde, beetje bitse, juffrouw laten staan, die er ook al in het ouwe tijdperk stond.

De Bossche hotels
 De stad kent een stuk of zes hotels, kleinere en een paar grote jongens. Daaronder zitten een viertal- van oorsprong- echt Bossche bedrijven: Golden Tulip Hotel, voorheen Central, Terminus, Eurohotel dat vroeger bekend stond als Francé en Van den Bosch in de Boschdijkstraat.

hotel 1.
De een heeft een niet zo geslaagde reputatie door zijn status. Het hotel is om welke reden dan ook niet echt geliefd bij het Bossche publiek. Daar  loopt al jaren een kelner rond bij wie geen spiertje op zijn gezicht verrekt. Het is hem allemaal te moede.
Een flitsend onbevangen obertje was er recent in dienst die met zijn nichterige uitstraling enig amusement in de tent bracht. Maar zijn dienstverband is van korte duur gebleken. De ober nam na enkele weken zelf ontslag omdat hij ziek werd van de vele bazen in de opeenvolgende echelons aan wie hij verantwoording moest afleggen.
Het andere, niet nader aangeduide, hotel straalt weinig zakelijkheid en meer oubolligheid uit. Daar zullen dan wel klanten op afkomen, nemen we maar aan….Zo was het tot in de jaren negentig, maar gelukkig hebben vele zakenlui ingezien dat de eerste confrontatie met een [nieuwe] klant een lief mannen of vrouwen gezichtje is…
Het valt me overigens op, dat er de laatste tijd [voorjaar/zomer 2002] er nogal vaak advertenties staan voor nieuw personeel.

 De kritieke krant

Kritiek kwam ook niet te pas. Erger het was vaak onmogelijk. Neem het Brabants Dagblad dat beschuldigd wordt zo kritiekloos te zijn.
In de tijd van stadsredacteur Wim Arts keken de lezers uit naar zijn zaterdagse column ‘ Jeroen’ . Met een scherpe pen werden Bossche prominenten en toestanden te kakke gezet.
De enige column van het Brabants Dagblad die beantwoordt aan de criteria waaraan een column moet voldoen, is die van Tony van der Meulen-op-zaterdag. Uiteraard en helaas overstijgt de hoofdredacteur in zijn benadering de Bossche ommelanden. Uit de pen van Van der Meulen vloeit ook vaak wereldse inkt.
Het is een genoegen de in literaire kronkels verpakte kwinkslagen te mogen volgen tot de plot… En  die levert ook nog eens een nasmeulende glimlach op.  Dat waren dan vier criteria voor een column in één zin.

Maar een dosis literaire kunst en humor ontbreken helaas in de droge tekstbalken van de columns die overtallig aanwezig zijn in het Brabants Dagblad.
Die kenmerken komen evenmin voor in het talent van Arts’ opvolger Lindy Jensen. Die stadsredactrice  gaat vrijdagmiddag achter haar bureau zitten, legt haar agenda van de afgelopen week open en redigeert  van dag tot dag een eigen weekjournaal. Droger en zonder enige ludieke knipoog kopieert zij de headlines uit de edities van de afgelopen week.

Een goeie zet van ‘de krant’  zou zijn om een groot talent uit bijv Bossche polemiekavonden of uit de Bossche kletsavonden een eigen rubriek te gunnen. Hans Tervoort die het van geen ander dan van zijn vader Jan kan hebben geleerd is bij uitstek een spitsvondige kriticus. 
Enig fris Bosch  bloed, waar op de stadsredactie zo’n gebrek aan is, werkt beslist attractief. Helaas… een dergelijke indringer pikt een redactie niet. Het wordt beschouwd als een brevet van onvermogen.

Zonder de voorgeschiedenis van betrokkenen te kort te doen: Er zit mogelijk een oplossing aan te komen: Vergeleken bij de droogschrijver Ton de Jong ontwikkelt René van der Lee zich intussen  tot een geestige columnist!

Handjeklap: Wie houdt wie te vriend..? De heren van de krant, de plaatselijke hotemetoten, de politici in de raad, de mecenassen en sponsoren van Bossche evenementen? Allen vormen ze onontbeerlijke attracties in de Bossche draaimolen.
In de wandelgangen wordt het negatieve effect van networking ook wel kliekvorming genoemd. Daar heeft de provinciestad door zijn  overzichtelijke woongemeenschap mee te kampen. Het maakt ook nog eens een kritische houding onmogelijk, immers kritiek op vrienden/relaties wordt zelfs als onheus of onhebbelijk beschouwd. 
Het effect is wel dat door zo’n situatie gesjoemel ontstaat, of ...met andere woorden gezegd:  ‘ in de doofpot stoppen’.

In de Brabantse provinciehoofdstad zijn groepsvormingen herkenbaar. Clubjes en kringen vormen één breiwerk van relaties en vriendenkringen. Zodoende houdt de een de ander het hand boven het hoofd. Dat mag in een vriendenkring als een code worden opgevat, maar in de zakenwereld werkt dat desastreus.
Men verwacht in een netwerk tolerantie, begrip en zelfs consideratie....

Proloog: Ook de krant bekritiseert het handjeklap [november 2003]
Frappant is, dat het Brabants Dagblad [via de columnist Jos van de Ven] pas in november 2003 dit al oude verschijnsel registreert. Dat gebeurde dan wel via de mannen van de Oeteldonkse Club.  'Staat Oeteldonk boven de wet.. '? vraag Van de Ven zich af.
Er is geen duidelijker bolwerk dan  'het carnaral' waar zakenwereld en vriendenclubs in elkaar gestrengeld zijn.

© paul kriele, 12 februari 2002/november 2003.

----------------------

opmaak/bijwerking pagina:  © paul kriele,12  februari/september 2002/oktober 2002/mei juni juli augustus 2003.

terug naar top