Louis Aarts [* 23-8-1917
+2-8-1983], die zich op gebied van historie, folklore en politiek
verdienstelijk heeft gemaakt voor de stad.
---------------------------------
Louis Aarts krijgt een straat die zijn
naam draagt en nog wel in een verdwenen oude volksbuurt. Tussen de
Windmolenbergstraat en de Diepstraat lagen kleinere dwarsstraatjes: de
Krengelgang, de Stijfselpot, Uilenspiegel en Achter de Roskam. Zie
http://www.bastion-oranje.nl/Steegjes.htm.
Op dit moment is aannemer Hoedemakers daar bezig met nieuwbouw voor een groot
appartementencomplex en enkele stadsvilla’s. Dat biedt de kans een straatje
naar een verdienstelijke Bosschenaar te noemen: en wel Louis Aarts. Het steegje
de Stijfselpot wijkt voor Louis Aartsstraat, zo heeft het stadsbestuur beslist.
De nieuwbouw waarover hier geschreven wordt, ligt tussen de Zuid-Willemsvaart, Hekellaan,e Windmolenbergstraat en een stukje Hinthamerstraat. Markant punt oriëntatiepunt is hier de eeuwen oude Antoniuskapel die waarvan de voorgevel recent [april 2002] nagenoeg gerestaureerd is.
|
Louis Aarts [* 23-8-1917
+2-8-1983], die zich op gebied van historie, folklore en politiek
verdienstelijk heeft gemaakt voor de stad.
|
Louis Aarts trouwde op 31 mei 1949 met
een meisje uit de [Muntel-] straat*. Hij was daar op 23 augustus 1917 op
nummer 48 geboren.
Zijn toekomstige echtgenote woonde op 26.
Na hun huwelijk [31 mei 1949] vertrok dit jong getrouwd paar naar de Dr.
Schaepmanstraat 20, een zijstraat van de Graafseweg.
In dat huis kregen ze eind februari 1950 een zoon: [Bennie].
Twee jaar later [april 1952] verhuisde het kleine gezin naar een wat groter huis
in de Leonardus van Veghelstraat 14 omdat er een tweede [Hetty]
op komst was.
Op dit adres op de Vliert heeft Louis
tot aan zijn dood op 2 augustus 1983 gewoond.
Daar stierf hij ook plotseling tijdens zijn
werkzaamheden voor de Vereniging Stille Omgang en het toenmalige Comité Den
Bosch in Mei, twee initiatieven waarvoor hij de basis had gelegd.
*
Sloop De Muntelstraat-vooral zuidzijde- werd
gesloopt in 1977 voor nieuwbouw met lage flats.
 |
Louis Aarts toonde zich
bezorgd over de saneringsgolf van na de oorlog dat vaak sloop inhield.
|
Louis is de zoon van de Bosschenaar Bernhard Aarts, geboren in 1884 en Postbeambte van beroep. Maar door diens vroegtijdig overlijden [1919] heeft Louis zijn vader nimmer gekend. Zijn moeder: geboren in 1888, was ook een echte Bossche: Haar naam : Theodora Roos. Lange tijd bezat zij een bibliotheek in de Muntelstraat. Deze behoorde eigenlijk aan de grootouders van Louis. Maar nadat zijn opa, oma en later zijn vader waren overleden, zette zijn moeder Theodora Aarts-Roos deze bibliotheek gedurende een aantal jaren voort. Zij overleed in 1975 in het huis Muntelstraat 48.
Fanatiek schrijver
Louis wilde
dolgraag journalist worden. Schrijven was zijn droom. Het was zelfs zo dat hij
op 17-jarige leeftijd een baan kon krijgen als leerling-journalist bij een
landelijk dagblad. Maar zijn moeder vond dat niet goed, omdat de oudste zoon
voor het vaderloze gezin het brood op de plank moest gaan verdienen.
|
|
. |
|
Het kantoor van boekhandel Adr.
Heinen Midden Adriaan Heinen sr., rechts de jonge Louis Aarts voor wie Heinen zijn eerste werkgever was.Tweede van links Adr. Heinen sr.
|
 |
Het begin van zijn loopbaan lag bij boekhandel Adr. Heinen waar hij als jongste
bediende in 1934 in dienst kwam en er 'kantooremployee' werd
Louis was goed van de tongriem gesneden
en vaardig in de sociale omgang. Naast een uniek verkooptalent, zoals zijn
dochter Hetty de karakters van haar vader omschrijft, leidde dat er mede toe dat
hij zijn draai vond als vertegenwoordiger.
Maar het schrijven heeft hij nimmer afgeleerd. Vader was er gek op, met name
wanneer het ging over Bossche onderwerpen, de stad die hem zeer aan het hart
lag.
Louis Aarts heeft onder vele schuilnamen
zijn talent getoond: Jean Couvreur, Louis Walschot,
Peter Selie, Tijl Uilenburg en Henri Borgerhout. Dit schrijven onder
pseudoniem deed hij in onder meer Beatrijs en Eva, z’n ‘Pakkertjes’
in Het Stadsblad en
uiteraard in de ‘de Klokjes’
als Peter Selie.
Het archief van vader Aarts wordt door diens dochter, inmiddels voorzitter van
de Vereniging Stille Omgang, met zorg bewaard.
 |
Van Louis Aarts zijn tal van
publicaties en lezingen bekend. Naast initiatieven voor het behoud van de plaatselijke folklore en de aandacht die hij aan de Mariaverering besteedde, was hij -naast zijn dagelijks beroep van vertegenwoordiger - ook nog columnist. |
In de jaren dertig/veertig werkte Louis Aarts onder uiteenlopende pseudoniemen voor de St. Jansklokken waarvan de redactie was gevestigd op Torenstraat 5. Zelfs jaren later –eind vijftig- werd zijn vervolgverhaal ’De mens wikt..’ dat hij onder eigen naam schreef, een geliefde rubriek in het toenmalige bisdomblad.
Op zijn twintigste schreef hij ‘Verhalen van de Erwtenman’ in Brabantia Nostra.
Gedurende de oorlogsjaren publiceerde hij ook in ‘Groei; een illegale
verzetskrant. Zijn eindeloze pennenstreken waren ook Uitgeverij De Spaarnestad
in Haarlem opgevallen. Dat leidde tot een kontrakt en opname
van zijn geliefde artikelen in de Katholieke
Illustratie.
Deze Bossche Simon Carmiggelt, zoals zijn bijnaam luidde,
leverde ook vele bijdragen aan regionale dag- en weekbladen.
|
|
Aarts sjouwt hier met het Mariabeeld ' Ons Lief Vrouwke', dat een plaats kreeg in een nis boven café De Haverkist op de hoek Korenbrugstraat/Kruisstraat. foto gedateerd 18 april 1983 |
Hetty: ’Mijn vader was een erg sociaal betrokken en bovendien ook nog eens
echt rooms, zowel in zijn geloofsbeleving als in zijn politieke voorkeur voor de
KVP. Maar in de ‘Nacht van Schmelzer’ was die keuze voorgoed voorbij.
Het katholieke geloof
beleefde hij intens op zijn eigen wijze, met name zijn verering voor
Maria spreekt nog steeds boekdelen.’
Wederopbouw
Eind zestiger jaren was er sprake van
een aantal rigoureuze nieuwbouwplannen in de binnenstad, waaronder de sloop van
volksbuurten. Het dempen van de Binnendieze staat in de Bossche historie
geboekstaafd als de nog het meest geruchtmakende beslissing.
Samen met architect Jan van der Eerden, het oud-raadslid en latere burgemeester
Jan van Osch en mr. Hein Bergé trok Louis Aarts ten strijde tegen dit
gemeentelijk –sanerings –en wederopbouwbeleid. Gelukkig zijn hun
inspanningen niet voor niets geweest!
|
Hebt gij uw zoete Moeder ooit vergeefs gevraagd? Louis Aarts *23-08-1917 + 02-08-1983 De steen bevindt zich in de Mariakapel in de Lepelstraat. foto c gerard monté, 8 mei 2002.
|
 |
raadslid
‘In 1971 sloot mijn vader zich aan bij de Raadsgroepering Knillis. Daartoe
werd hij overgehaald door Antoine Jacobs en Leo Jonkergouw die Louis persoonlijk
daarover thuis benaderden. Een jaar later zat hij al in de gemeenteraad,
overtuigd als hij was om het historische karakter van de stad te bewaren. In de
periode van zijn raadslidmaatschap- dat duurde tot 1977- heeft hij steeds
getracht oude gebruiken in ere te herstellen:
Het Dauwtrappen op Hemelvaartsdag. Al om half zes trok men er op de fiets op
uit. De rit liep door het Bossche Broek en de wijde omgeving van de stad. Ook de
Vliegerfeesten is een initiatief waaraan Louis Aarts heeft meegewerkt. Tal van
verenigingen zoals De Boschboom, Den Bosch in mei, de Vereniging Stille Omgang
komen voort uit zijn ideeën.
 |
De hoofdpersoon van deze pagina: Louis
Aarts met zijn donkere bril en karakteristieke hoed op.
Links Louis Aarts in gesprek met commissaris Jan van der Harten tijdens een bijeenkomst van de vereniging 'Den Bosch in mei' . |
 |
Louis
Aarts ontving vanwege zijn verdiensten de gouden eremedaille verbonden aan
de Orde van Oranje Nassau, hem opgespeld door burgemeester Ben van Zwieten op 29
april 1983. Aarts mocht er slechts enkele maanden van genieten. Hij overleed op
©
paul kriele, 4 mei 2002.
